Noorwegen, officieel Kongeriket Norge, ligt aan de westkant van Scandinavië en wordt aan de zuidkant begrensd door het Skagerrak. In het noorden en westen liggen de Noordzee, de Atlantische Oceaan en de Noordelijke IJszee. Aan de landzijde grenst Noorwegen aan Zweden, Finland en Rusland. Voor de kust van Noorwegen liggen de Lofoten, de belangrijkste eilandengroep. De eilandengroep Spitsbergen (Svalbard) ligt ongeveer 650 kilometer ten noorden van Noorwegen. Noorwegen is ongeveer tien maal zo groot als Nederland. Van noord naar zuid meet Noorwegen in vogelvlucht bijna 1800 km, ongeveer de afstand van Amsterdam naar Sicilië. De breedte van het land bedraagt daarentegen hier en daar maar 80 km.

Oslo
Oslo, de hoofdstad van Noorwegen,  is met circa 520.000 inwoners de grootste stad van het land. Oslo is tegelijkertijd een provincie en gemeente die elkaar volledig overlappen. Oslo is gelegen in het zuidoosten van het land aan het begin van de Oslofjord. De stad is gesticht rond 1048 door koning Harald III van Noorwegen. In 1624 werd de stad door brand grotendeels verwoest. De Deens-Noorse koning Cristiaan IV liet de stad iets meer naar het westen herbouwen en noemde van de stad naar zichzelf Cristiania. De naam werd in 1877 naar de officiële spelling in Kristiania veranderd. In 1925 werd de naam naar de oude iets oostelijker gelegen stad weer veranderd in Oslo, wat "vlakte van de goden" betekent.



Van Oslo naar Bergen
Vanuit Oslo naar Bergen kom ik achtereenvolgens door de provincies Vestfold, Oost-Agder, West-Agder, Rogaland en Hordaland. Het eerste stuk door de provincie Vestfold is volgens de beschrijvingen vrij gemakkelijk te fietsen. Het grootste deel is vlak of heuvelachtig. De route gaat langs prachtige scherenkusten, zandstranden en havenstadjes.

De fietsroute in provincies Oost en West Agder worden omschreven van vrij zwaar tot behoorlijk zwaar variërend van asfaltwegen tot zand, kiezels en hellingen tot 25%. Dat zal dus wel afzien worden af en toe. De natuur  en de landschappen in deze provincies schijnen prachtig te zijn: fjorden, bergen, bossen, hoogvlaktes, zandstranden, schilderachtige eilanden en scherenkusten. Ik ben ontzettend benieuwd wat ik allemaal tegenkom als ik in mijn eentje door het zuiden van Noorwegen fiets.

Op dit traject passeer ik Kristiansand, één van de grotere steden van Noorwegen. Van hier lopen veerverbindingen naar Denemarken, Zweden en Engeland. De stad ligt aan de monding van de rivier de Otra in het uiterste zuiden van Noorwegen. Kristiansand is de hoofdstad van de provincie West-Agder en heeft ongeveer 75.000 inwoners.

Van Kristiansand ga ik nu op weg naar Bergen. In het begin  krijg ik een stuk zuidkust en kom dan langs de schilderachtige plaatsjes Brevik, Kragerø, Risør, Tvedestrand, Arendal, Grimstad, Mandal en Farsund.

Vanaf Farsund wacht mij volgens de beschrijvingen van de te volgen route weer een moeilijker gedeelte. De route gaat hier door een wild en dun bevolkt gebied met heuvels, bergen en meren om dan uiteindelijk in de havenplaats Flekkefjord uit te komen. Flekkefjord schijnt een gezellige havenplaats te zijn met veel oude houten huizen en smalle straten.

Na Flekkejord komt er een lange stijgende weg met een drietal cols met stijgingen tot 10 %. Daarna slingert de weg steil naar beneden naar de provinciegrens met Rogaland. Na een moeilijk stuk door indrukwekkende bergnatuur kom ik dan uit in de vissershaven Egersund. De stad met een natuurlijke haven was al in de Vikingtijd een belangrijke haven. Egersund is de grootste visserijhaven van Noorwegen gemeten naar de hoeveelheid aan land gebrachte vis. Dat wordt dus verse vis eten.

Als ik uit Egensund vertrek, ga ik richting Stavanger en Haugesund. De zwaarste stukken in deze route gaan over steile zand- en grindpaden maar zijn goed te omzeilen. Ik weet nog niet of ik dat doe. Ik bekijk het ter plekke wel. Vaak zijn de moeilijkste routes ook de mooiste, maar het moet niet te gek worden. Over het fjord tussen Mekjavik en Skudeneshavn moet ik met de veerboot. Dan zit ik even niet op mijn fietszadel en kan ik lekker anderhalf uur om me heen kijken. Tenminste als het niet mist of regent want dat wil in deze streken ook nog wel eens voorkomen ondanks dat de provincie Rogaland het mildste klimaat heeft van Noorwegen.

Het laatste stuk van Haugasund via Leirvik naar Bergen gaat door de provincie Hordaland. Ook in deze provincie is weer van alles te vinden: eilanden, scherenkusten en windstille baaien, fjorden met steile kusten, watervallen, hoogvlakten en gletsjers. De fietsroute wordt verbonden door veerdiensten en bruggen. Ik verwacht dat ik eind juli, begin augustus in Bergen aankom. Bergen is al een oude stad. De stad werd in 1070 door Olav Kyrre gesticht en was tot 1299 de hoofdstad van Noorwegen. In 1665 tijdens de tweede Nederlands-Engelse oorlog, werd in de baai een hevige zeeslag uitgevochten tussen een Engelse oorlogsvloot aan de ene kant en een Nederlandse koopvaardij- en oorlogsvloot uit Oost-Indie en het Noorse garnizoen van Bergen aan de andere kant. De Engelsen werden uiteindelijk verslagen en  moesten  hun schepen terugtrekken, maar verloren geen schepen. Een kanonskogel die tijdens de slag insloeg in de kathedraal van Bergen is vandaag de dag nog steeds zichtbaar. Ik zal eens kijken of dat ding nog in de muur zit.

Van Bergen naar Schotland
Sinds 2008 zijn de veerdiensten die vanuit Bergen naar Schotland voeren uit de vaart genomen. Nu kan er alleen nog gevlogen worden van Bergen naar Schotland. Op 8 augustus heb ik een vlucht geboekt van Bergen naar Sunburgh op het zuidelijke puntje van Mainland het grootste eiland van de Shetland Eilanden.  Als ik in Bergen ben moet ik nog vervoer regelen voor mijn fiets het is onmogelijk omdat vanuit Nederland te doen. Ik zal eens kijken of ik een paar dagen eerder in Bergen kan zijn om dit rond te maken.