Fietsen in Donegal
Donegal is een ruig en zeer dun bevolkt gebied in het noordwesten van Ierland. Het landschap bestaat uit lage bergen, diep uitgesleten kustlijnen met natuurlijke meren. Via allerlei kleine wegen doorkruis ik dit landschap. Vanuit Londonderry fiets ik naar Letterkenny. Daarna ga ik in noordelijke richting naar de kust. Onderweg hoop ik van allerlei wild tegen te komen zoals de zeearend (zie foto). Vanaf Portnablaghy volg ik zoveel mogelijk de kust en doe ik visserplaatsjes als Gortahork, Annagary en  Dunglow aan.

Vandaar fiets ik via Killybegs naar Donegal. Donegal ligt aan de Donegal Bay, aan de rivier de Eske en aan de voet van de Bleustack Mountains. In oude bronnen wordt gewag gemaakt van een Deens fort dat verwoest werd door Muirchertach Mac Lochlainn in 1159. Deze Vikingnederzetting is mogelijk de oorsprong van het stadje Donegal. Vanaf Donegal ga ik verder in zuidelijke richting en kom dan bij het stadje Bundoran in de county Leitrim en vandaar naar de stad Sligo in de gelijknamige county.

De Groene Ronde van Ierland
De Groene Ronde van Ierland is een lange afstand fietsroute die van Belfast rond Ierland naar Dublin loopt. In Sligo een stadje van ca. 20.000 inwoners pik ik deze route op. Ik kan dat al eerder doen maar ik kies er voor om in het noorden de route langs de kust te volgens. Vanaf Sligo volg ik de route in zuidwestelijke richting. Vandaar fiets ik naar de stad Westport  en door naar Connemara. Vanaf  het sprookjesachtige landschap van Connemara kan ik kiezen uit twee routes. De ene route loopt over de ruige Araneilanden en de andere via de stad Galway. Welke ik zal nemen ligt dan aan de situatie. De beide routes komen weer samen in The Burren, wederom weer een van de fascinerende gebieden in Ierland waar ik door zal komen. The Burren is beroemd om haar typische kale landschap.
De vorming van dit landschap begon ongeveer 300 miljoen jaar geleden, toen het huidige Ierland een ondiepe zee in een tropisch klimaat was. In deze zee leefden kleine diertjes die kalkskeletjes bevatten. Wanneer deze diertjes stierven vielen ze op de zeebodem en tijdens een miljoenen jaren durend chemisch proces werden ze aan elkaar vastgekit. Zo ontstond een meters dik pakket kalksteen. Dit kalksteenpakket kwam na verloop van tijd boven zeeniveau te liggen en vormde een plateau: The Burren.

Vanaf  The Burren fiets ik over verstilde wegen, met een veerpont over de Shannon, langs verlaten abdijen en ‘Round Towers’ naar Tralee, toegangspoort tot het zuiden van Ierland. Vanuit Tralee kan ik de ‘Ring of Kerry’ op het schiereiland Dingle nemen. Hier ben ik al twee keer geweest. Ik laat dit schiereiland dan ook maar rechts liggen en fiets verder over één van de mooiste trajecten van Kerry, de spookachtige Bally Beamapas. Nog een heuvelrug verder daal ik dan af naar Glengarif aan de Batrybaai. Het zou kunnen dat ik voor Glengarif nog een uitstapje maak over één van de schiereilanden aan de zuidwest kust. Na Glengarif kom ik dan in het subtropisch deel van Ierland. Van Glengarif fiets ik binnendoor over de makkelijke Cousane-pas om daarna via kleine wegen op pad te gaan naar Cork.
Cork (Iers: Corcaigh) is de op een na grootste stad in Ierland met een inwoneraantal van 186.000. Het is ook de hoofdstad van County Cork. Het ligt in de provincie Munster, aan de zuidkust van het eiland. De rivier de Lee stroomt door de stad - het grootste gedeelte van de stad ligt op een eiland in de monding van de rivier - voordat deze in Lough Mahon en daarna de haven van Cork in stroomt.

De haven is een van de grootste natuurlijke havens ter wereld en een belangrijke Ierse zeehaven. Ook heeft Cork een internationale luchthaven. De naam Cork is afgeleid van het Ierse woord corcaigh dat moerassige plaats betekent en verwijst naar de ligging aan de rivier. Cork heeft een reputatie van onafhankelijkheid vanaf de tijd van invallen door de Vikingen tot de Ierse burgeroorlog. Vandaar de bijnaam Rebel Cork. Het is een gebruikelijke grap in Ierland om aan Cork te refereren als "de echte hoofdstad van Ierland". Dublin was namelijk jaren een stad onder Engels gezag. Cork is een oude stad met stadsrechten die teruggaan tot de 13e eeuw. Er zijn bewijzen voor een klooster uit 1172, gesticht door Sint Finbar. De stad is door de eeuwen heen telkens opnieuw opgebouwd na aanvallen van o.a. Vikingen en Noormannen. Tijdens de Ierse oorlog voor onafhankelijkheid werd de stad grotendeels verwoest door een brand die werd gesticht door het Britse leger. Tijdens de korte Ierse Burgeroorlog daarna was de stad voor een tijd bezet door Republikeinse troepen. De stad had ooit een stadsmuur en een netwerk van grachten, maar daar zijn alleen nog delen van over.

Van uit Cork fiets ik verder over een oud spoortraject naar Midleton met een overtocht per veerpont. Hierna gaat de route lekker plat door de kustvlakte naar de badplaats Youghal. Vanaf Youghal duikt de route weer het weelderige groene Ierland in langs de Blackwater rivier en kom ik in het mooie plaatsje Lismore, met een prachtig kasteel. Vanaf Lismore voert een weggetje langzaam omhoog door de Knockmealdown Mountains met prachtige uitzichten. Aan de andere zijde daal ik dan af naar het dal van de Suir waaraan de sfeervolle plaatsjes Clionmel en Carrick-on-Suir liggen. Hier ergens zal ik een keus moeten maken. Fiets ik door naar Dublin en steek daarover naar Holyhead in Wales of sla ik af naar Rosslare en maak in daar de oversteek naar Wales. De keuze is afhankelijk van wanneer ik daar ben. In elk geval verlaat ik Ierland en neem ik de veerboot naar Wales.