| 24 juli - Op naar het noorden |
 |
 |
 |
|
Vanmorgen werd ik weer vroeg wakker. Gisteren was ik redelijk vroeg in mijn slaapzak gekropen. Vannacht waren er een paar behoorlijke buien over mijn tent gegaan zodat ik hem nat in moest pakken. Dat werkt altijd een beetje op mijn zenuwen. Want stel je voor dat het aan de eind van de dag regent en ik een natte tent op moet zetten. Alles vochtig en klam. Gelukkig klaarde het weer op en het was een fantastische maar zware fietstocht. De fiets liep weer lekker, schakelde goed en maakte geen bijgeluiden meer. De bergen beginnen hier wat hoger te worden en de klimmetjes langer. Vandaag zaten er weer twee hele vervelende tussen. Ik kon ze niet in een keer halen en onderweg moest ik even stoppen om op adem te komen. Ik heb geen hartslagmeter maar volgens mij zat ik aardig in het Verder was het vandag weer een prachtige tocht met weidse uitzchten. De natuur blijft hier overweldigend al begint het al wel een beetje normaal te worden. De tocht ging via grindpaden en kleine weggetjes van Mandal naar Vigeland en vandaar langs een kleine weg naar Lyngdal. In eerste instantie had ik daar naar een camping gewild maar ik was er al vroeg en de camping bleek overvol. Van Lyngdal heb ik eerst een kleine weg genomen, toen nog een stuk grindweg Gisteren op de camping in Mandal kwam ik twee vrouwen tegen die vonden dat dat niet kon. Als je de Noordzeeroute fietste, moest je ook alle grindpaden nemen, anders was je geen echte Noordzeeroute fietser. Hoe gek kun je het maken? Nu sta ik op een familiecamping aan de kust achter een duintje, 60 meter van het strand. Het is het eerste duintje dat ik in Noorwegen heb gezien. tot nu toe waren het alleen maar rotsige kusten met af en toe een strand. Ik ga dus nog even een stuk langs het strand lopen want je kijkt hier mooi over zee. De Noordzee, geloof ik, want ik denk dat ik het Skagerak al voorbij ben. Tot slot: morgen verwacht ik de 2000 kilometer vol te maken. Ik zit nu op precies 1950 kilometer. |
rood. Ook zaten er weer een paar stukken grindweg tussen en een stuk heb ik afgesneden door een verkeersweg te nemen. Dat was nogal link want er bleken twee tunnels in te zitten van een kilometer lang. Ik kan je verzekeren dat dat niet erg prettig fietst met al het razende verkeer en het oorverdovende geluid van auto's en vooral vrachtwagens.
met gemene klimmetjes afgesneden door de al genoemde grote weg te nemen.
