Vandaag precies in het plaatsje Feda aan de Fledafjorden sprong mijn kilometerteller op 2000 kilometer. Wel bijzonder want zover heb ik nog nooit gefietst in één tocht. Dus wat dat betreft een mijlpaal. Vanmorgen ben ik om half acht opgestaan. Voor mij is dat zo langzamerhand uitslapen. Meestal word ik om een uur of zes wakker. Ik heb lekker rustig aan gedaan want het had vannacht weer keihard geregend en mijn tent was behoorlijk nat. De zon stond echter achter twee bomen zodat van het drogen niet veel terecht kwam. De tent dus maar weer nat ingepakt. Om een uur of tien ben ik vertrokken en eerst naar Vance gefietst, een klein plaatsje zeven kilometer verderop. Dit lag niet op de officiële Noordzeeroute maar ik wist niet zeker of ik elders boodschappen kon krijgen en daar wilde ik niet op gokken voor het weekend. Dus heb ik een ander route genomen meer van de kust af. Dit bleek een prachtige maar wel zware route te zijn met veel en lange klimmetjes van een procent of 15.  Bij Heskestad, ook zo'n gehucht van tien huizen, heb ik de officiële route weer opgepakt. Ook hier weer een lange klim van zo'n 15 %.  Dit keer via een gravelweg. Ik kan jullie verzekeren dat dat zwaar klimt met een zwaar beladen fiets. Het was echter wel de moeite waard want de route was prachtig.

Deze route heb ik gevolgd tot voorbij Rorvik. Hier bleek dat er een nieuwe hoofdweg - de E39 - was aangelegd. Van de officiele route klopte niets meer en de weg die ik volgen moest liep samen met de E39. Dat was even schrikken want ik moest door twee tunnels: één van 1,9 kilometer en één van 1,4 kilometer. Dat is echt geen pretje. Gelukkig liep de tunnel iets naar beneden zodat ik aardig wat vaart kon maken en er gelukkig snel uit was. Een geluk bij ongeluk was dat ik aan de andere kant van het Fedafjord uit kwam en ik niet helemaal omheen over Kvindedal hoefde te fietsen. Ik schat dat ik op deze manier zo'n 25 kilmeter heb afgesneden.

Vanmiddag was ik dan ook lekker vroeg op de beoogde camping. In de omschrijving stond dat dit een leuke en niet te missen camping is. Dat klopt want het is een mooi gelegen kleine rustige camping.

Met mij gaat het op dit moment lekker. Het lijkt er op dat ik door het ergste heen ben, al weet je dat nooit zeker. Ik merk wel dat ik al die klimmetjes aardig in benen begin te voelen. Het is nu nog zo'n 400 kilometer naar Bergen en dan vlieg ik naar de Shetlands. 'ns kijken hoe het daar is. Van een vakantie twee jaar geleden op de Orkneys, een vergelijkbare eilanden groep tussen de noordkust van Schotland en de Shetland eilanden, weet ik dat daar ook af en toe stevig geklommen moet worden. Dus wat dat betreft is het einde nog lang niet in zicht.