Vanmorgen ben ik voor mijn doen laat vertrokken. Om tien uur stapte ik op de fiets. Vanaf de camping werd ik direct geconfronteerd met een klim van vijf kilometer tussen de 7 en 10%. Ik vind het nooit prettig om meteen een berg op te klimmen. Mijn spieren zijn nog stijf en ik ben nog niet lekker losgefietst. Na twaalf kilometer dacht ik in Flekkefjorden even lekker op een terras een kop koffie te kunnen drinken. Ho, maar! Alles dicht. Alleen een kerkdienst op het plaatselijke marktplein. Toen maar even bij de haven wezen kijken. Het is al de derde keer dat ik een aantal grote vrachtschepen zag liggen. Het is duidelijk dat ook de zeevaart onder de crisis te lijden heeft.

Aan de haven kwam ik twee begeleidsters tegen van de Hollandse reisorganisatie Cycletours die fietsvakanties organiseren. Ook zij hadden koffie willen drinken. Ik werd wel uitgenodigd om twintig kilometer verder op bij het kleinste kerkje van Noorwegen (vergeten een foto te maken) een kop koffie te drinken. Inderdaad bij het kerkje stond hun bus en toen ik langs kwam riepen ze "koffie klaar". Leuk! Even een half uurtje gezellig zitten kletsen. Ik heb op dit moment ook geen enkele haast. Gerrit Otto (voorzitter V.V. Lochuizen) en Marianne, mijn vrouw, stappen op één augustus in de auto om omste beurt een stukje met mij mee te fietsen. Dan moet er wel wat te fietsen zijn. Dus ik doe het kalm aan want anders ben ik al in Bergen voordat zij er zijn. Vandaag was het weer een dag van veel klimmen. In totaal moest ik over vier colletjes. Vooral de laatste was een gemeen kuitenbijtertje. Toen ik bijna boven was, was er links van de weg een uitzichtspunt. Geweldig wat een uitzicht over het fjord en in verte de Noordzee. Het was jammer dat de zon verkeerd stond anders had ik een mooie foto kunnen maken.

Wat het weer betreft het is nog steeds ideaal fietsweer, zo'n 18 graden. Vandaag stond er wel een stevige noordwester, dus ik had de wind behoorlijk tegen. Bij het vervolg van de klim moest ik door een tunnel van zo'n vijfhonderd meter zonder licht. Toen ik mijn voorlicht aan deed, bleek de batterij leeg. Ik zag geen hand voor de ogen alleen een lichtschijnsel waar de tunnel een bocht maakte. Het was een angstige ervaring, ook omdat er af en toe ook nog eens een auto door de tunnel scheurde. De natuur is nog steeds overweldigend. Langzamerhand veranderen de met naaldbomen begroeide bergen in kale rotsen en de natuur wordt steeds grilliger. Ik ben benieuwd wat me nog te wachten staat. Van een Hollands stelletje, dat van Bergen naar Nederland fietst, hoorde ik dat het nog een prachtige tocht is. Ik ben benieuwd. Tot slot: ik zit nu vlak voor het plaatsje Hauge dus weer een stukkie naar het noorden.