| 27 juli - Regendag |
 |
 |
 |
|
Het was vanmorgen zeven uur toen ik wakker werd. De regen kletterde stevig op mijn tent. Ik had gisteravond op wetteronline gekeken en gezien dat het vannacht en de hele ochtend zou regenen. Dat klopte dus. Omdat ik het op dit moment rustig aan doe heb ik me nog maar een keer omgedraaid en lekker uitgeslapen. Ik kan vermoedelijk nog genoeg in de regen fietsen de komende maanden want Schotland, Ierland, Wales en Engeland staan nou niet bekend om hun droge klimaat. Dus tot een uur of tien uitgeslapen, op mijn gemak koffie gemaakt, gegeten en een douche genomen. Daarna de tent opgeruimd en wat zitten lezen. Toch mooi dat ik mijn boek heb kunnen ruilen. Toen de regen wat minder werd ben ik naar het dorpje gefietst en boodschappen gedaan. Inmiddels klaarde het steeds meer op en heb ik een kaart van de omgeving gekocht om te Zo af en toe voer ik dan nog wel een gesprek met mijn broer en kan ik het verlies goed voelen. Gelukkig kan ik dat laten zijn en er niet mee op de loop gaan. Dan helpt een stukje fietsen, genieten van de omgeving en even rustig op een steen zitten en over een meer uitkijken. Ik voel, als ik aan het fietsen ben, de neiging om maar keihard een berg op te rijden maar ik weet dat dat niet helpt en dat ik het gevoel wegdruk. Me dan maar even klote voelen want dat verdwijnt wel weer. Vaak heb ik 's avonds dat gevoel als ik mijn tent heb neergezet en heb gegeten. Dan valt er even een stilte. De laatste dagen ga ik 's avonds een stukje lopen. Vaak loopt er een pad het bos of de bergen in en als ik dan een paar honderd meter weg ben dan is het kompleet stil. Wat kan stilte stil zijn. Ik realiseer me nu dat vandaag precies een maand geleden uit Lochuizen ben vertrokken. Het lijkt wel een eeuwigheid geleden dat ik met mijn twee kleinzoons op de armen op het kermisterrein stond. Wat een tegenstellingen in zo'n maand. |
kijken wat de mogelijkheden waren om een fietstocht door de omgeving te maken. Nou dat is niet echt mogelijk. Er zijn doorlopende wegen het land in en verder allemaal zijwegen die ergens in de rimboe eindigen bij een paar huizen of een boerderij. Dus ben ik maar via een doorlopende weg het land in gefietst en af en toe afgeslagen om te kijken hoe het er daar uitziet. Een leuke tocht van zo'n vijftig kilometer. De rest van de dag heb ik een beetje rond geklungeld. Op zo'n dag is alleen maar alleen.
