Lerwick Schotland. Gisteren om 17.10 uur Engelse tijd ben ik hier, na ruim een uur vliegen, aangekomen.

Gistermorgen zijn we om 08.00 uur opgestaan. Het regende zoals zo vaak aan de westkust van Noorwegen. Gelukkig hadden we mijn tentje de dag ervoor al afgebroken zodat die lekker droog was ingepakt. Nog even de laatste spullen bij elkaar zoeken, inpakken en de bagage weer op de fiets pakken. Daarna hebben we ontbeten bij de bakker bij het benzinestation, de tent van Marianne en mij afgebroken, een laatste zoen en nog een keer zwaaien. Alleen! Het tweede deel van de tocht kan beginnen.

Het voelt wel heel apart om de oversteek naar Schotland te maken. Tot nu toe is alles geleidelijk gegaan. Fietsend van het ene naar het andere land. Om 12.00 uur kwam ik op het vliegveld aan: vijf uur wachten voordat het vliegtuig vertrekt. Ik heb mijn fiets vliegklaar gemaakt en mijn bagage zoveel mogelijk bij elkaar gebonden met dugtape. Plakken dus. Om 15.00 ingeklaard. Mijn fiets en mijn bagage bleken gratis mee te kunnen. Om exact 17.00 uur ging ik de lucht in. Beneden, tussen de wolken door, nog een laatste blik op de kust van Noorwegen. Al stuiterend ben ik naar Schotland gevlogen waar ik om 17.10 uur Engelse tijd aankwam. Toen ik mijn  fiets terug kreeg bleek dat daar aardig ruw mee omgegaan was. Het ventiel was afgebroken, het spatbord verbogen en de rem liep aan. Voordat ik weg kon van ht vliegveld moest isk dus eerst repareren. Daarna heb ik geprobeerd geld te pinnen maar de pinautomaat bij het vliegveld bleek leeg te zijn. Dan maar naar het twee kilometer verder op gelegen hotel. Ook deze pinautomaat gaf niet thuis. Dan maar zonder geld het eiland op.

Het is hier kaal, een beetje troosteloos, heuvelachtig maar gelukkig is het redelijk weer. Dat kan hier wel anders zijn. Na vijftien kilometer fietsen was ik bij de camping. De camping is niet groot maar ligt prachtig op een heuvel aan zee. Mooi uitzicht. Na een half uur kwam de campingbaas, een aardige en vriendelijke man, geld halen. Toen ik vroeg waar de dichtsbijzijnde pinautomaat was, bleek dat een kleine dertig kilometer verder op in Lerwick te zijn. Afgesproken dat ik vandaag geld zou halen en het in de bus zou stoppen. Nu zit ik dus in Lerwick op een baankje dit stukje te schrijven. Op de camping in middle of nowhere is geen verbinding. Dat zal wel vaker voorkomen de komende tijd want ik trek door dun bevolkte streken. Dus als er niets op de site staat,  dan is er geen verbinding. Nu ga ik naar de camping en trek wat verder naar het noorden op weg naar Haroldswick om de poster in het bushokje te plakken en het totale bedrag weer wat op te krikken met de beloning die King Harold daarvoor in het vooruitzicht heeft gesteld.