Unst 10 augustus. Vanmorgen ben ik al vroeg uit Tingwall vertrokken. Ik heb me buiten gewassen want binnen was eenmaal naar het toilet gaan voldoende. Dus ongeschoren op pad. Bij het opstaan regende het pijpenstelen. Shetland weer volgens de kenners. In de tent alles ingepakt en daarna de binnentent los gehaald, dan blijft die lekker droog. Daarna de buitentent drijfnat opgerold in de hoop dat het aan het einde van de dag zal opklaren. Daarna ben ik op weg gegaan. Het is koud en guur weer. Het is de eerste dag dat ik mijn lange fietsbroek heb aangetrokken met mijn regenpak er over heen. Eigenlijk iets te warm en zonder iets te koud. Dus het is goed zo dan maar wat zweten. Ik heb mijn zinnen gezet om vanavond op het eiland Unst te zijn, een tocht van zo'n 80 kilometer. Als ik daarben bekijk ik het wel of ik de tent opzet en dan door fiets naar Haroldwick of dat ik morgen daar de poster ophang. 

Het is ondanks de regen en een stevige noordenwind tegen een prachtige tocht. Eerst ben ik over de noordkant van Mainland gefietst, het grootste eiland van de Shetlandeilanden. Daarna ben ik met de veerboot naar het eiland Yell gevaren en tot slot nog een veerboot naar Unst genomen. Nu sta ik bij de jeugdherberg op het grasveld met een prachtig uitzicht over een baai en op de eilanden aan de andere kant. Onderweg fiets ik door heuvels van gemiddeld 200 meter hoog, bloeiende heidevelden en hoogveengebieden waar nog turf gestoken wordt. De wind ruikt naar de oceaan, dan weer naar bloeiende heide, soms naar rottende zeewier en in de dorpjes die ik passeer ruik ik de turf die gestookt wordt. Onderweg kom ik zowaar in dit kale gebied een stukje bos tegen, het zullen wel zo ongeveer de enige bomen in dit gebied zijn. Tegen een uur of twee begint het wat op te klaren en stopt het met regenen. Het wordt zowaar nog mooi weer en de zon breekt door, dat had ik niet meer verwacht. Op de camping aangekomen staat er nog een stevige bries maar de lucht is helemaal blauw op wat mooi weer wolken na. Alles wat nat is  droog ik gauw en ik kan nog snel wat wassen. Ik besluit dan ook vanavond hier te blijven en morgen de poster in Haraldswick op te hangen.

Het ophangen van de poster op het noordelijjkste puntje van Schotland en mijn fietstocht houdt me vandaag wel bezig. Ook het boek 'De nieuwe fiets' van Dirk Jan Roeleven doet daarbij een duit in het zakje. Het thema dood en leven is voor mij ook actueel deze reis. Onderweg komt de dood van Maarten nog weer naar boven en vooral de laatste periode voor zijn dood gaat nog eens aan me voorbij. Ik realiseer me dat het bijna 34 jaar geleden is dat hij op bijna drie jarige leeftijd gestorven is. De laatste weken was een tijd van snelle aftakeling. Achteraf een mooie waardevolle periode die mij na verloop van tijd de kracht heeft gegeven weer voor het leven te kiezen. Ik denk zelfs als ik het rouwproces niet op deze wijze had doorleeft, ik nooit deze tocht gemaakt zou hebben. Misschien wel plannen maar of ik werkelijk de stap had gemaakt om dit aan te gaan betwijfel ik. Het is dan ook wel bijzonder om vooraf aan het vertrek uit Lochuizen met twee pasgeboren kleinkinderen in mijn armen te staan.

De geboorte van deze twee kleine mannetjes was de reden dat ik pas eind juni ben vertrokken. Ruim een week later vind ik in Denemarken mijn broer dood in bed. Ik merk nu, ruim een maand later, dat deze ervaringen mij kracht geven deze fietstocht te volbrengen. Ik weet waarvoor ik fiets en krijg daar veel voor terug. Gisteren zei Marianne voor de telefoon dat zij en Gerrit de indruk hadden dat ik in de week dat zij er waren wat teruggetrokken was. Vandaag heb ik dat onder het fietsen samen met het verlies van Maarten en Joop eens door mij heen laten gaan. Ik ervaar door alleen te fietsen dat ik meer bij mezelf kom en me daarom minder hoef te manifesteren. Ik heb het gevoel dat ik er gewoon kan zijn. Ik kan me dan ook voorstellen dat zij die indruk hadden dat ik in mezelf gekeerd was. Voor deze tocht had ik soms het gevoel dat ik me soms geforceerd moest laten zien. Dat begint wat te verdwijnen door al deze ervaringen. Morgen ga ik de poster die door Harold, de marketingman van Raedthuys, gemaakt is in Haroldwick op hangen. Op de poster staat Harold als Viking in wapenuitrusting en met een zwaard tussen twee demonen afgebeeld. De tekst die op de poster staat is de volgende;

KING HAROLD OF HAROLDSWICK FIGHT AGAINST CHILD CANCER.  In order to raise money for the KIKA Foundation in Holland - an organization that supports the important research on child cancer- my knight sir Floris of Lochuizen was send to deliver this poster to Unst. In my humble castle at Haroldswick - the place you're in right now- sir Floris will put up my poster. With action Floris will pleace a lot of my fellow   nobles and therefore they gave me money I will donate to the KIKA foundation. You will find the names of these nobles below so we never forget their kindness. King Harold of Haroldswick. Daarna 33 namen van gulle gevers die deze actie mogelijk maakten en mij motiveerden om het noordelijkste puntje van Schotland met een bezoek te vereren. Op de foto hiernaast het kasteel van King Harold.