Lerwick 15.30 uur. Gisterochtend ben ik vroeg opgestaan om naar Haroldswick te fietsen. Ik heb de tent laten staan omdat het de hele nacht geregend had en hoopte dat hij droog zou zijn als ik terug kwam. Dus snel op weg naar het noordelijke puntje van het eiland Unst en Schotland. De bedoeling was dat ik de poster in het bushokje zou hangen (zie reisverslag 10 augustus). Vlak voordat ik in Haroldswick aankwam, zag ik het bushokje. Dit hokje, inmiddels roze ingericht, stond echter niet in Haroldswick maar een gehucht eerder. Dus toen heb ik belsoten door te fietsen. Eerst naar het noordelijkste puntje van deze fietstocht en toen weer terug naar Haroldswick.

In Haroldswick bleek een replica van het grootste Vikingschip te liggen. Een kopie van het in het Oslofjord gevonden orgineel dat nu daar in het museum ligt. Met deze kopie zijn een aantal reizen gemaakt o.a. naar Amerika om aan te tonen dat de Vikingen daar met hun schepen konden komen. Na diverse tochten mocht van de scheepvaartinspectie niet meer met dit schip gevaren worden. En nu ligt het in Haroldwick ligt en dient als toeristische trekpleister. Bij aankomst op het eiland Unst had ik al een aanplakbiljet met schip gezien maar me niet gerealiseerd dat dit omdit schip ging. Omdat het bushokje niet in Haroldswick stond, leek me deze plek een prima plaats om de poster op te plakken. Zo gezegd ,zo gedaan. Voor het schip en het Viking-kampement stond een groot bord. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en de poster daarop geplakt.

Net toen ik dat gedaan had, kwam er een auto aanrijden met daarin een oudere man die dagelijk voor Viking speelde bij dit schip. Ik liet hem zien wat ik gedaan had en vertelde van mijn tocht. Hij begon meteen persoonlijke verhalen te vertellen over het verlies dat hij geleden had en was zo enthousiast over mijn tocht dat hij spontaan 10 pond gaf. Daarna heeft hij mij het schip laten zien en de oude gebruiksvoorwerpen van de Vikingen die hij dagelijks maakte. 

Harold, ik hoop niet dat het zien van het schip, vermoedelijk een zelfde type waarmee jij in je vorige leven het eiland Ulst hebt veroverd, oude herinneringen op roept. De aloude Viking vertelde mij dat koning Harold, zoals hij zich indertijd noemde, op een niet zachtzinnige wijze het eiland ontdaan had van zijn oorspronkelijke bewoners.

Na de uitgebreide rondleiding ben ik teruggefietst naar mijn tent. Deze was inmiddels geheel drooggewaaid zodat ik alles snel kon inpakken en mijn rit in zuidelijke richting kon hervatten. Na een halfuurtje werd het koud, nam de wind toe en draaide deze naar het zuiden en het begon het te regen. Het werd behoorlijk afzien en om zes uur kwam ik in Voe aan. Ik had gehoopt daar een camping te vinden maar het bleek een groepsruimte te zijn die als campingbed vermeld stond. ik kon hier in elk geval slapen ook al was dit gebouw bezet door een groep mensen. Het was wel een beetje behelpen omdat het er een grote chaos en smeerboel was. Ik heb in elk geval lekker en droog geslapen met dit beestenweer.

Vanmorgen ben ik vroeg op pad gegaan. Ik was blij dat ik daar weg kon want deze groep was niet erg vriendelijk. Volgens mij konden ze het ook niet goed met elkaar vinden. Nu zit ik al een paar uur in Lerwick te wachten tot ik met de veerboot naar de Orkney's kan vertrekken. Ik kom daar vanavond om elf uur aan. Gelukkig is daar vlak bij  de haven een camping die ik nog weet van een vakantie twee jaar geleden.