Gisteravond kwam ik hier om 18.00 uur aan. Ik zit nu vlak bij Thurso aan de Schotse vaste wal op een camping en zodra ik klaar ben met schrijven, vertrek ik. Gisteravond had ik daar geen zin meer in.

Woensdag - het lijkt wel een jaar geleden - ben ik 's morgens naar Lerwick gefietst. Een paar lelijke klimmetjes maar ik had goede benen zodat ik daar al vroeg aankwam. Ik heb een beetje rondgescharreld en in een italiaans cafeetje wat gegeten en de website bijgeschreven. 's Middags om vijf uur vertrok de veerboot naar de Orkney eilanden, zo'n zeven uur varen. Het was tegen twaalven en stikdonker toen ik aankwam. Ik ben naar de camping gefietst die ik nog kende van een vakantie twee jaar geleden. Een plekje gezocht en de tent in het donker opgezet. Gelukkig heb ik een batterijlamp op de fiets zodat ik toch nog wat licht had. Na een onrustige nacht, één van de eerste deze fietstocht, was ik al vroeg wakker. Het regende dus heb ik me nog maar eens omgedraaid. Tegen acht uur werd het droog, ben ik opgestaan en begonnen om wat klusjes te doen.

Ik had me voorgenomen een dag in Kirkwall te blijven maar alles ging zo voorspoedig dat ik om één uur de zaak opgebroken heb. Van Kirkwall moest ik naar Stromness waar de veerboot naar Scrabster aan de vaste wal om 16.45 vertrok. Het was voor mijn een bekende weg die ik twee jaar geleden samen met Marianne in de stromende regen, koud en met een harde wind tegen gereden heb. Ik weet nog dat we van plan waren nog een dag in Stromness te blijven. Toen we bij de haven aankwamen lag daar de veerboot klaar. We hebben ons toen niet bedacht en zijn zo linea recta de veerboot opgereden, compleet doorweekt en het allemaal goed zat.

Gelukkig was het nu mooi weer, flauw zonnetje, 16 graden en een zacht briesje van opzij. Ideaal voor een fietser. Ik had het gevoel dat na alle klimmetjes die ik de afgelopen tijd gehad heb, dat deze glooiende weg vlak was. Het fietste heerlijk en ik kon lekker genieten van de weg die ik twee jaar geleden nauwelijks gezien heb. In Stromness aangekomen, heb ik een kaartje gekocht, nog wat rondgekeken en en snel een ijsje gegeten.

De vaartocht naar de vaste wal duurde zo'n 50 minuten. Het was een prachtige met een mooi uitzicht op de klippen van Hov, een eiland waar we langs voeren. Vannacht heb ik de nacht doorgebracht op een camping aan de kust van de oceaan. Het is wennen aan het geluid van de zee die hier op de kust beukt. Maar toen ik eenmaal in slaap was, heb ik geslapen als een blok. Vandaag ga ik weer een stukje westwaart langs de noordkust van Schotland op weg naar Ullapool. Van daar vertrekt er een veerboot naar de buiten Hybriden, een eilandengroep in de Oceaan.