De weersverwachting op wetteronline heeft vandaag weer geheel aan de verwachtingen voldaan. Stormachtige wind, in buien tot 70 km per uur, zon, regen en voor de afwisseling een hagelbui. Het ging af en toe behoorlijk te keer. Gelukkig was de weg redelijk vlak en zat ik een stuk beter in mijn vel dan gisteren. Als ik zo tegen de regen en de wind in aan fietsen was, en de duimen van de automobilisten regelmatig omhoog gingen - over support van de voorbijgangers heb ik niet te klagen - vond ik me zelf een hele bikkel. Maar eigenlijk ook wel een beetje gek om zo'n avontuur aan te gaan.

O ja, dat ben ik nog vergeten te vertellen en vaak vragen de mensen hier hoeveel gewicht ik nou bij me heb. Sinds Bergen,Noorwegen, weet ik het precies. Voor de vlucht naar de Shetlands moest het gewogen worden. Het was precies 45 kilo. De fiets weegt 15 kilo. Gelukkig ben ik zelf wat afgevallen zodat ik die kilo's niet meer  mee hoef te zeulen.

Vandaag heb ik het verder rustig aangedaan. Op de kaart had ik gezien dat zo'n 30 kilometer van Lochboisdale, waar de veerboot naar Oban vertrekt, een jeugdhotel is. Dit leek me een prima plek om een stop te maken. Als het zou regenen en  nog harder zou gaan waaien, dan kon ik binnen slapen en wie weet was er een mogelijkheid om mijn tent neer te zetten.

Maar goed vanmorgen ben ik tegen achten vertrokken. Ik hoefde mijn tent niet af te breken, dus kon ik wat vroeger weg. Tot nu toe was elke ochtend de wind wat minder dus daar vertrouwde ik maar op. Inderdaad minder wind en zelfs een zonnetje. Dat laatste duurde echter niet lang, want binnen uur kwamen er van die mooie gitzwarte luchten aan. De eerste ging net achter mij langs maar bij de volgende was het echt raak. Eerst werd het koud en meteen daarna barste de wind in volle hevigheid los. Even later begon het keihard te regenen en even later te hagelen. Ik had net op tijd mijn regenkleding aan want er was geen mogelijkheid om te schuilen in dat verlaten stuk land. Dat was wel even afzien maar waar ik gisteren de dip in ging, kon ik nu vrolijk verder blijven fietsen. Dat geeft de burger moed.

Vandaag heb ik niet zo'n grote afstand afgelegd, 52 kilometer, zodat de teller nu op 3426 staat. Telt mooi aan, niet waar. Nu sta ik dus bij de jeugdherberg. Er was net een plek op het grasveld achter het gebouw. De jeugdherberg is zo'echt Schots stenen huisje met muren van een meter dik. Keien genoeg hier. Het is wat hostels betreft wel de gezelligste die ik tot nu toe tegen gekomen ben. Het ruikt er naar turf waarmee gestookt wordt en ik kijk tegen de van zwerfkeien opgetrokken muren. Ook de ligging is prachtig vlak bij het strand van de AtlantischeOceaan. Straks maar even een stukje lopen want het weer is aardig opgeklaard. Nu eerst even koffie drinken en de foto's invoegen.