Zondag in Oban, Schotland. Gisteravond was het te donker om nog een verslag te schrijven. Nu is het zondagochtend half negen Engelse tijd. In Nederland is het nu een uur later. Gisteren heb ik een kort fietsdagje gehad. Het was prachtig fietsweer, zonnetje, niet al te warm en de wind schuin achter. Na het geworstel tegen de harde wind en de regen in van de afgelopen dagen, was dit geweldig. Jammer dat ik na 28 kilometer strandde op de veerbootsteiger. Uit met de pret. Ik was er natuurlijk veel te vroeg. De boot vertrok om kwart voor twee en ik was er tegen twaalven.

Ik had gehoopt daar boodschappen te kunnen doen, maar er was geen winkel te vinden of ik had 40 kilometer terug moeten fietsen. Gelukkig heb ik nogwel wat noodvoorraad dus ik red me dit weekend wel. De tocht met de veerboot van Uinst naar Oban duurde 6 uur en voerde voor mij voor een deel door bekend vaargebied. In 1999 en 2000 heb ik hier een paar weken rondgevaren met Zeilschip De Tukker. Op de eilanden die we passeerden zoals Skye en Mull ben ik met Marianne op vakantie geweest.

Het terug zien van deze plekken maakte bij mij wel weer allerlei herinneringen los. Vooral de ervaringen met vaarprojecten op de Tukker in dit gebied kwamen weer voorbij. De projecten die we hier draaiden waren drie weekse vaarprojecten voornamelijk met jongeren die door justitie geplaatst waren. 

Om 19.15 kwamen we in Oban aan. De tegenstelling tussen de eilanden en het vaste land hier is groot. De natuur en de geluiden zijn heel anders. Op de eilanden is het kaal, veel armoedige kleine huizen, winderig en steeds het geluid van schreeuwende meeuwen, scholeksters en weidevogels. Hier is het begroeid, bomen, tjilpende vogels  en duidelijk welvarender. Het gaf me een beetje een geborgen gevoel toen ik hier naar de camping fietste. De camping ligt hier ongeveer 5 kilometer van Oban aan een Loch, iets wat ze in Noorwegen een fjord noemen.  Het is een grote camping tegen de berg op. De kleine tentjes moeten het doen met twee kleine veldjes beneden aan het Loch.

Omdat het hier al dagen regent is het allemaal behoorlijk nat en om bij de faciliteiten van de camping te komen, ongeveer 200 meter lopen, moet ik door een stuk modder of over een hek klimmen om op de weg te komen. In elk geval toen ik aankwam en gelukkig een redelijk droge plek had gevonden begon het te spatten en dat ging binnen de kortst mogelijke tijd over in regen. Gelukkig had ik alles snel staan en heb ik mijn spullen droog kunnen houden.

Na een half uur kwamen met een helboel lawaai een 6-tal studenten hun tentje op 1 ½ meter van mijn tent op zetten omdat dat nog de enige plaatsen waren die een beetje redelijk droog waren. Nou, ik heb het geweten wat een drukte tot een uur of twaalf.  Daarbij komt dat ik toch al niet zo goed tegen dit soort studentikoos gedoe kan. In Enschede heb ik een paar jaar naast een studentenhuis gewoond en die ervaring kwam gisteravond weer boven. Gelukkig kon ik de ervaring van toen scheiden want anders was ik geloof ik wel ongelofelijk kwaad geworden. Het koste me wel enige moeite trouwens.

Vanmorgen werd ik al vroeg gewekt door het gedoe van de buren. Volgens mij was het nogal een hierarchisch georganiseerd clubje want ik werd wakker van de bevelen dat iedereen op moest staan en dat werd ook snel opgevolgd. Het resultaat was dat ik ook klaarwakker was. Ik had me gisteravond net voorgenomen om, gezien de weersvoorspellingen, maar eens lekker uit te slapen en het er van te nemen. Ik heb vandaag geen zin om weer tegen de regen en wind in te fietsen. De voorspellingen zijn regen (dat doet het al sinds gisteravond) met in buien windvlagen van 60 tot 70 kilometer per uur. Voor morgen zijn de voorspellingen iets gunstiger en in elk geval minder wind. Vandaag dus maar eens Oban verkennen en op excursie naar de Wiskey distileerderij van Oban, tenminste als die hier op zondag open is.