| De laatste dag in Schotland |
 |
 |
 |
|
25 augustus Troon Schotland. De laatste dag in Schotland. Vanmorgen om zeven uur opgestaan want ik wilde de veerboot halen die vanuit het plaatsje Brodick op Arran om 11.05 vertrok. Gelukkig was het voor de tweede dag op rij mooi weer en kon ik mijn tent droog afbreken en inpakken. Om kwart voor negen vertrokken. Toen ik onderweg een paar foto’s nam en op mijn klokje keek  schrok ik want ik dacht dat ik op de camping niet goed gekeken had en het een uur later was. Stom natuurlijk want het klokje op mijn fiets staat nog op de Nederlandse tijd, dus een uur later. Maar dat drong later pas tot me door toen ik voor me zelf besloten had dat ik het rustig aan kon doen en dat s,middags ook nog met de boot kon. Tijdens de beklimming van de enigeste pas die ik over moest drong het tot me door dat iik me vergist had. In elk geval was ik een half uur voor vertrek van de veerboot in Brodick en kon ik zo de boot op fietsen. Het eiland Arran is een prachtig bergachtig eiland. Nu het mooi weer is lijkt de natuur een stuk vriendelijker en ook aan de mensen is te merken dat ze opgelucht zijn. Van Arran naar de vaste wal was ongeveer 55 minuten varen een mooie tocht. Jammer dat het geen helder zicht was want anders heb je een prachtig uitzicht op de kust van eilanden en de vaste wal. Zo halverwege toen ik zo naar Arran keek en op het schip op de kaart van  Schotland had ik wel een beetje een wee gevoel. De tocht door Schotland en over de Schotse eilanden was heel bijzonder en prachtig. De verschillende sferen op de eilanden die allemaal een andere sfeer hebben heeft me wel wat gedaan ondanks de dips en het slecghte weer. Of misschien juist wel daardoor. Iets over twaalf kwamen in Adrosson aan. Wat een overgang , wat een drukte na al die rust. In Adrossan kwam ik al gauw een fietsroute tegen die me naar Irvinne voerde halverwege Troon. Het is weer even wennen aan al die auto’s, woonwijken en industriegebieden waar ik doorheen fietste. Gelukkig ging de route tussen de steden door ook nog door een groen gebied. In Irvine aangekomen stopte plotseling de bordjes en raakte ik aardig aan het zoeken en dreigde ik steeds op de autobaan terecht te komen. Na een uurtje zoeken ben ik er toch uit gekomen en kon ik de fiets route aan de andere kant van Irvine weer op pikken. In Troon heb ik een ticket voor de veerboot van morgen gekocht en ben ik op zoek gegaan naar een camping, deze bleek echter 15 kilometer verder op te liggen. Ik had echter geen zin om morgen vroeg op te staan zeker gezien de weersvoorspellingen voor vannacht en morgenochtend. Raad eens. REGEN! Ook kon ik na wat zoeken niet één twee, drie een B&B vinden. Nu zit ik in een hotelletje tegenover de  veerboot en heb ik 3642 kilometer op de teller staan. Lekker makkelijk en droog. Vandaag heb ik tijdens het fietsen nog wel een paar keer stil gestaan bij het overlijden van mijn zoontje Maarten 34 jaar geleden en het proces dat een kind en de ouders doormaken. Ik ben blij dat ik gezond ben en op deze wijze een bijdrage kan leveren aan het onderzoek naar kinder kanker. Onderweg schoot het op een bepaald moment door me heen dat het misschien wel symbolisch is dat ik morgen weer naar een niieuwland en het oude achter me laat. Trouwens morgen wordt mijn moeder 89 gefeliciteerd Ma ik bel je. |
