| Veerdienst naar Ierland gecanceld |
 |
 |
 |
 Larne 26 augustus Ierland. Ferry uit de vaart. Gisteravond heb ik een hotel aan de haven geboekt. Er was geen caqmping en een B&B in de buurt. Ook waren de weersvooruitzichten nou niet om over naar huis te schrijven. Wat een geluk afgelopen nacht zware storm en slagregens. In de kamer waar ik sliep kon ik het raam niet open zetten vanwege de wind. Heel vervelend want ik merk dat ik niet meer gewend ben in een afgeloten ruimte te slapen. Wat dat betreft miste ik mijn tentje. Midden in de nacht kreeg ik het onzettend warm, bleek de verwarming aan te staan en onmogelijk uit te krijgen. Nou dat was zweten en ik kon niet meer goed in slaap komen. Ook de matras was niet van je dat eentje met zo’n diepe kuil in het midden. Nou dat slaapt ook niet echt goed. Nou dus vabnmorgen maar vroeg uit de veren terwijl ik het kalm aan kon doen. Rustig een Engels ontbijt spek worstjes en gebakken  ei gegeten ern daarna naar de veerboot waar ik om negen uur moest inklaren. Bij de poort zag ik al mensen met een siop gezicht rondlopen dus ik had al een idee wat me te wachten stond. En ja hoor veerboot uit de vaart genomen. Naa wat informeren blee4k dat ik met een bus meer kon naar Strangear, een haven 150 kilometer zuidelijk. Vandaar vertok er om half twee een veerboot naar Larne in Ierland. De bus zou om kwart over negen vertrekken maar dat werd half elf . Mijn bagage en fiets kon ik in de achterbak, boven op de golfspullen van een seniorenclub, kwijt. Rit langs de kust was weer eens wat anders. De onverwachte bustocht voerde me lang ruïnes van kastelen, door heuvels en verwaarloosde en oude stadjes. Een onverwachrt uitje. In Strangear moest opnieuw in klaren en anderhalf uur wachten. Wat een gedoe daar. Allerlei veiligheidsmaatregelen alsof ik met het vliegtuig mee moest. Verder was het onzeker wat ik nou met de fiets moest want ik mocht niet over het terrein naar de veerboot fietsen. Uiteindelijk mocht ik hem achter in een  bus zetten die ons naar de veerboot bracht. De bus ging mee naar Ierland en mijn fiets kon daarin blijven staan. Nou dat was opgelost. Om half twee vertrok de boot. De overtocht was rustiger dan ik verwacht had na een zware storm. Geen extreem hoge golven ik ben wat dat betreft wel anders gewend na een storm. Om half vier kwamen we in Larne aan. Leuk want daar was ik al eens eerder geweest met zeilkschip de Tukker. Ik geloof in 1998 tijdens het WK voetbal. In de pub heb ik daar toen samen met de jongeren naar Nederland-Mexico gekeken. Ik weet de uitslag niet meer. Samen met een Ierse jongen, waar ik op de boot mee had zitten kletsen, de loodzware fiets weer uit de busw gehaald. Dat ding is ook niet alleen te tillen. Van de Ierse jongen kreeg ik nog een  leuke tip voor een camping 3,5 mijl verder op. Nou daar sta ik dan en vanuit mijn tent zie ik in verte de kust van Kintyre met daarvoor de Mull of Kintayre bekend van de song van Paul Mc Cartney. Vandaag een geweldige afstand afgelegd maar niet op de fiets. Vandaag tien kilometer, dus de teller staat nu op 3652 kilometer. Zou ik al op de helft zijn ?? We zullen zien als ik terug ben. Inmiddels heb ik er de eesrte schreden op Ierse bodem gezet. Het maakt op mijn een sub-tropische indruk. Hier en daar palmen en echt groen. Weer eens iets anders dan de kale eilanden die op hun manier ook prachtig zijn. Ik ben benieuwd wat me in dit land allemaal te wachten staat. We zullen zien. |
