| Twee maanden op weg |
|
|
|
Donderdag 27 augustus Portrush Noord Ierland. Het is vandaag precies twee maanden geleden dat ik samen met Martin uit Lochuizen vertrok. Het lijkkt6 al weer een eeuw geleden. Nu zit ik 3750 kilometer verder in Noord Ierland en heb ik hier de eerste fietsdag er op zitten. Vandaag heb ik zo 98 kilometer gefietst. Eerst langs de kust van de Iersezee. Daarna langs de kust van het North Channel, de verbinding tussen de Iersezee en de Atlantische Oceaan. Vanmorgen was het prachtig weer maar ondanks dat moest ik mijn tent nat opbreken. De grond is hier volledig do0orweekt van alle regen en s,nachts slaat het vocht op en is de tent van binnen en buiten nat. Nog een tijdje gebleven om het ergste te laten drogen en om tien uur vertrokken. De wind was zuidelijk en ik moest voor de laatste keer in noordelijke richting. Eindelijk een keertje de wind mee want dat is de laatste tijd weinig voorgekomen. Om een uur of twee begon het te betrekken en verschenen er steeds meer donker wordende wolken. Hé hé eindelijk weer een keer regen. Het regenpak aan getrokken dat zo lang zamerhand door alle nattigheid behoorlijk begint te stinken. Maar dat went wel als ik maar een beetje droog blijf. Gelukkig bleef het bij buien vandaag en geen constante regen. In de buien nam wel steeds meer de wind toe maar gelukkig had ik die van opzij en niet van voren. Vandaag had ik het prima naar mijn zijn. Ik had zoiets van het weer krijgt mij niet klein. Vandaag had ik door willen fietsen tot Bushmills maar daar was de camping opgeheven. Toen maar door gefietst naar Portrush waar ik nu op een groot vakantiepark mijn tentje heb neergezet. Toen ik daar aan kwam regende het behoorlijk. Mijn tent in de regen en de harde wind opgezet. Toen net moest ik stoppen met schrijven want de Laundry waarin ik stond te schrijven werd afgesloten. Om de reisverhalen bij te kunnen houden werk ik soms op de gekste plaatsen waar maar stroom is. Nu heb ik wat geimproviseerd en heb ik een beetje licht in mijn tent, de batterij is vol en kan ik verder schrijven. Om de draad van het verhaal van vandaag weer op te pakken. Ik begin al behoorlijk handig te worden in het omgaan met al die nattigheid. Het is wel apart leven om de zaak droog te houden. Eerst leg ik mijn natte tent op de grond en zet deze aan de wind kant vast. Daarna schuif ik de tent stokken in de tent en trek de tent strak, span de scheerlijnen en zet de rest van de haringen in de grond. Natte tentje staat. Dan dweil in de tent van binnen droog en pak de tas uit waar mijn brander om te koken in zit en stook ik de tent van binnen warm tot alles droog is. Dan pak ik één voor één de tassen uit na ze goed droog te hebben gemaakt. Het lastigste is de natte grond. Als ik iets op mijn gronzeil zet trek dat nat op. Ik zit dus konstant met een doekje alle natte plekken droog te houden. Tot nu toe werk dat prima want mijn kleren en slaapspullen zijn nog steeds droog. Ook nu, nu het weer stormt en regent en gezien de weersverwachtingen komt er nog geen eind aan het wisselvallige weer hier. Ik zal het er dus mee moeten doen. Morgen maar weer een stukje verder. Voorlopig zie ik geen campings meer op de kaart. Dus maar afwachten waar iki morgenavond overnacht.
|







geleden dat ik samen met Martin uit Lochuizen vertrok. Het lijkkt6 al weer een eeuw geleden. Nu zit ik 3750 kilometer verder in Noord Ierland en heb ik hier de eerste fietsdag er op zitten. Vandaag heb ik zo 98 kilometer gefietst. Eerst langs de kust van de Iersezee. Daarna langs de kust van het North Channel, de verbinding tussen de Iersezee en de Atlantische Oceaan. Vanmorgen was het prachtig weer maar ondanks dat moest ik mijn tent nat opbreken. De grond is hier volledig do0orweekt van alle regen en s,nachts slaat het vocht op en is de tent van binnen en buiten nat. Nog een tijdje gebleven om het ergste te laten
drogen en om tien uur vertrokken. De wind was zuidelijk en ik moest voor de laatste keer in noordelijke richting. Eindelijk een keertje de wind mee want dat is de laatste tijd weinig voorgekomen. Om een uur of twee begon het te betrekken en verschenen er steeds meer donker wordende wolken. Hé hé eindelijk weer een keer regen. Het regenpak aan getrokken dat zo lang zamerhand door alle nattigheid behoorlijk begint te stinken. Maar dat went wel als ik maar een beetje droog blijf. Gelukkig bleef het bij buien vandaag en geen constante regen. In de buien nam wel steeds meer de wind toe maar gelukkig had ik die van opzij en niet van voren. Vandaag had ik het prima naar mijn zijn. Ik had zoiets van het weer krijgt mij niet klein. Vandaag had ik door willen fietsen tot Bushmills
maar daar was de camping opgeheven. Toen maar door gefietst naar Portrush waar ik nu op een groot vakantiepark mijn tentje heb neergezet. Toen ik daar aan kwam regende het behoorlijk. Mijn tent in de regen en de harde wind opgezet. Toen net moest ik stoppen met schrijven want de Laundry waarin ik stond te schrijven werd afgesloten. Om de reisverhalen bij te kunnen houden werk ik soms op de gekste plaatsen waar maar stroom is. Nu heb ik wat geimproviseerd en heb ik een beetje licht in mijn tent, de batterij is vol en kan ik verder schrijven. Om de draad van het verhaal van
vandaag weer op te pakken. Ik begin al behoorlijk handig te worden in het omgaan met al die nattigheid. Het is wel apart leven om de zaak droog te houden. Eerst leg ik mijn natte tent op de grond en zet deze aan de wind kant vast. Daarna schuif ik de tent stokken in de tent en trek de tent strak, span de scheerlijnen en zet de rest van de haringen in de grond. Natte tentje staat. Dan dweil in de tent van binnen droog en pak de tas uit waar mijn brander om te koken in zit en stook ik de tent van binnen warm tot alles droog is. Dan pak ik één voor één de tassen uit na ze goed droog te hebben gemaakt. Het lastigste is de natte grond. Als ik iets op mijn gronzeil zet trek dat nat op. Ik zit dus konstant
met een doekje alle natte plekken droog te houden. Tot nu toe werk dat prima want mijn kleren en slaapspullen zijn nog steeds droog. Ook nu, nu het weer stormt en regent en gezien de weersverwachtingen komt er nog geen eind aan het wisselvallige weer hier. Ik zal het er dus mee moeten doen. Morgen maar weer een stukje verder. Voorlopig zie ik geen campings meer op de kaart. Dus maar afwachten waar iki morgenavond overnacht.







