Zondag 30 augusutus -  Donegal.

De regen viel vanmiddag weer met bakken uit de lucht. Vanmorgen toen ik om negen uur vertrok was het nog redelijk weer en windstil. De eerste 25 kilometer, tot ongeveer half elf, bleef het zo. Vanuit Kilmacrenan ben ik eerst  tien kilometer in noordelijke richting gereden en toen links afgeslagen en in westelijke richting gereden. De route die ik uitgezocht heb, was een stuk om en leidde dwars door de Glendowan mountains, een groot natuurpark. Deze route was wel een stuk langer maar het was zeer de moeite waard. Een prachtig gebied met meren, heidevelden, veengebieden en bergen en, in elk geval 's morgens vroeg, een stille weg. Heerlijk fietsen.

Na het natuurgebied ben ik in zuidelijke richting afgeslagen en langs de kust naar Donagal gefietst. Het leek me daar een prachtig gebied maar door de regen was alles grijs en het zicht zeer beperkt. Het was in elk geval weer een pittig dagje fietsen. Niet alleen door het aantal kilometers maar vooral door de wind en de regen die weer voor een groot deel van de dag recht van voren kwam. Het was weer zo’n echte drizlle dag. Als ik berg af ging stak de fijne regen mij als speldeprikken in mijn ogen en zag ik bijna niets meer. 

Onderweg ging nog regelmatig de verjaardag van mijn vader door mijn hoofd en op zulke momenten voelt het wel alleen. Wat dat betreft was het vandaag heel wisselend. Op het ene moment zat ik zingend op de fiets en kon de regen me helemaal niets schelen en genoot ik van de omgeving ondanks het beperkte zicht. Het andere moment zat ik er bijna doorheen en moest ik mezelf oppeppen om niet balend van de fiets te stappen.

Onderweg moest ik ontzettend goed opletten  dat ik voldoende at. Met dit weer en deze omstandigheden heb ik de neiging om maar door te gaan en onvoldoende rust te nemen en te eten. Harstikke link want als ik een hongerklop krijg, ben ik gezien en krijg ik de pendalen nauwelijks nog rond. Zeker met dit weer en deze afstand - ruim 110 kilometer - moet ik oppassen. Vanmiddag toen ik door het plaatsje Glenties kwam was daar een hostel waar ik had kunnen stoppen. Ik vond het echter wel leuk om vandaag de 4000 kilometer grens te passeren dus ben ik door gefiets naar Donegal.

Nu zit ik in  de jeugdherberg hier. Ik kon mijn tent hier wel opzetten maar het grasveld was zo verschrikkelijk nat dat ik daar van af heb gezien. Ik heb nu lekker een eenvoudige kamer voor me zelf en kon hier in de keuken koken. Morgen ga ik vanaf Donegal weer in zuidelijke richting. Ik fiets dan langs de westkust van Ierland naar beneden tot in Zuid Ierland. Daar ben ik dan nog wel even mee bezig. Eerst maar eens even naar Shannon fietsen ca 500 kilometer om daar Gerrit, Maria en Marianne op 10 en 11 september te ontmoeten.