Vanmorgen toen ik opstond gierde de wind langs mijn raam en kletterden de stortregens op het dak. Zoiets noem je beestenweer en daarin stuur je nog geen hond in naar buiten. Spontaan had ik het even helemaal gehad en besloot bij me zelf als de verwachtingen voor morgen ook zo zijn, dan houd ik twee dagen pauze. Het eerste wat ik bij het opstaan gedaan heb is de laptop gestart en het weerbericht bekeken. Mijn gevoel kwam wel uit:  morgen ook weer regen, wind en kans op onweer met windstoten van 70 kilometer per uur. Daar heb ik dus even helemaal geen zin in. 

Met de beheerster van de jeugdherberg heb ik overlgd of ik de kamer nog twee dagen aan kon houden. Dat was gelukkig geen probleem en ze had er ook alle begrip voor gezien de omstandigheden. Het is hier namelijk niet toegestaan om hier langer dan één of twee dagen te zijn. Maar goed, uitzonderingen bevestigen de regel.

Vanmorgen had ik de tijd en heb ik me bezig gehouden om de vervolg route in Ierland door te nemen. Van hier moet ik naar Sligo dat is zo'n kleine 70 kilometer. Daar is in elk geval een camping aan de kust en bij de stad. In Sligo pik ik de ronde van Ierland op. Dit is een fietsroute die door een Nederlander is uitgezet. deze gaat van Belfast rond Ierland naar Dublin. Omdat ik door het noorden van Ierland wilde heb ik het stuk tussen Belfast en Sligo laten schieten.

Mijn bedoeling is de route grotendeels te volgen. Eerst tot net onder Galway. In Galway ga ik richting Shannon waar ik Gerrit, Maria en Marianne op 10 en 11 september ontmoet. Verder ligt het in de bedoeling dat Marcel, de broer van Marianne, zich in Shannon bij mij aansluit en een paar dagen mee fietst. Daarna pik ik de route  in Talbert of in de Burren weer op. Vervolgens fiets ik via Kerry naar het zuiden en volg ik de zuidkust van Ierland. Over Cork fiets ik dan naar Roslaire. In Roslaire vertrekken twee veerboten, de één naar Penbroke en de ander naar Fisguard. Welke ik neem zie ik later wel omdat ik nog tijd genoeg heb om de route in Zuid Wales en Engelanmd te bekijken.

Nadat ik hier mee klaar was, klaarde het weer tegen alle verwachtingen in op en werd het droog en scheen zelfs af en toe de zon. Even kwam het in me op om toch maar te vertrekken, maar aan die drive heb ik maar geen gehoor gegeven. Het is wel even goed zo en ik kan de rust ook wel even gebruiken. Als ik zo terug kijk heb ik sinds ik uit Bergen vertrok geen rustdag meer gehad. Zo af en toe een veerboot maar daar hen je het dan wel mee gehad. Ik hoef me ook verder niet te haasten want ik heb nog tijd genoeg om de afstand tussen hier en Shannon (ca. 500 kilometer) te overbruggen.

Vanmiddag dan heb me voorgenomen om de stad Donegal te bekijken. De stad Donegal (Dhú na´n Gall) is vermoedelijk een oude Viking-nederzetting en ligt aan de grootste baai van Ierland. In oude bronnen wordt gewag gemaakt van een Deens fort dat in 1159 door Muirchettach Mav Lochlain werd verwoest. Donegal is een klein maar leuk plaatsje, opgetrokken rond een centraal plein. In de stad staat nog een oud kasteel aan de rivier de Eske.

Nadat ik daar koffie gedronken heb en wat rondgekeken heb, heb ik met de plaatselijke rondvaart boot een tocht door de Donegalbaai gemaakt. Niet echt spektaculair maar wel leuk. Nu ga ik zo maar eens wat eten maken. Wederom pasta, want als ik niet oppas dan blijft er niet veel van me over.Ik ben al heel wat kilo´s kwijt. Het vet is er in elk geval af.