Woensdag 2 September Castlebar (Caïslean an Bharraigh)
Ierland heeft de natste zomer sinds 1967.
Vanmiddag toen ik hier op de camping, tien kilometer van Castlebar, aankwam werd ik het Nederlands aangesproken. Eerst was ik even verbaasd maar toen realiseerde ik met dat ik het Raedthuys wieleshirt aanhad met daarop de namen van  de zilveren sponsoren Lundia, Stroet, Goossens, Otto Snijcervice en staalhanden en SKN Machinebouw BV. De campingbaas bleek een Nederlander te zijn die hier tien jaar geleden neer gestreken is. Het gesprek kwam al gauw op hret weer omdat ik vroeg of hij nog een droog plekjke had want op veel campings is dat niet meer het geval. Gelukkig had kik dit keer geluk want bovenin was een heel droog stuk dat eigenlijk bestemd was voor caravans. Maar ja om deze tijd en met dit weer is er plek genoeg op de campings hier. Hij vertelde dat het deze zomer een rampenplan was met de inkomsten want zoveel regen  was er in één zomer sinds 1967 niet meer gevallen. Nou dat heb ik gemerkt de afgelopen weken want als dit de hele zomer zo doorgegaan is dan is er echt veel water gevallen. De beken en de riviertje waar ik langs fiets zijn overvol en als ik van de fiets afstap in berm loop ik meestal meteen  te soppen. Gelukkig viel het vandaag wel mee met het weer. Vanmorgen toen ik met een duf hoofd om half negen vertrok regende een beetje en in de loop van  de dag klaarde het wat op. Ook der wind hield zich vandaag rustig aqf en toe een zuchtje maar dat had ik het ook wel meegehad. Vannacht behoorlijk slecht geslapen wan t ik sliep op een kamer met nog vijf anderen en het was er behoorlijk benauwd. Op zich wel gezellig de verschijdenheid aan mensen, een muzikant, twee Fransen op vakantie, iemand op doorreis die de trein hed gemist en twee studenten die nog geen kamer hadden. Vooral met de muzikannt was het lekker kletsen ook een beetje een vrijbuiter die rondtrok langs allerlei pubs om daar te spelen. Om tien uur ben ik even met hem meegeweest maar in de pub waar die speelde was het een lege en ongezellige boel. Na drie kwartier ben ik dan ook maar weer vertrokken en naar bed gegaan. Ik was de tweede die in bed lag en elke keer als ik net in slaap was kwam er weer iemand binnen en werd ik weer wakker. Toen ik eindelkijk sliep stonden er om half drie een stel dronken Ieren aan de deur die een slaapplaats zochten. De eigenaar moest veel moeite doen om ze af te wimpelen wat met veel kabaal gepaard ging. Nou van echt slapen is het er daarna niet meer van gekomen. Vanmorgen dus maar meteen vertrokken want ik had geen zin om daar nog langer te blijven. Vandaag heb ik het eerste deel van de ronde van Ierland gefiets, ruim 90 kilometer van Sligo naar Castlebar. Een mooie tocht over kleine weggetjes en door een groetndeels uitgestorven veengebied waar nog veel turf gestoken werd. Trouwens als je hier rondfiets dan ruik je meteen of er dorp of een huis komt want over ruik ik de verbrande turf soms vermengd met kolen. Een geur die we in Nederland niet meer kennen maar die ik me wel van vroeger herinner. Na zo’n kleine veertig kilometer ben ik een klein dorpje Alclare vermoedelijk verkeerd gereden want er klopte niets meer me4t de beschrijving van de weg. Gelukkig kon ik aan het landschap en op de kaat zien dat ik wel reedelijk de goede kant op ging. Maar ondanks dat bekroop me wel een onzker gevoel toen het lang duurde voordat ik weer op een grotere weg kwam en iemand kom vragen  de weg kon vragen. Gelukkig bleek ik maar tien munuten fietsen  van  Fosford af  te zijn, de plaats waar ik doorheen moest. Darna veranderde het landschap en kwam ik in een meren gebied terecht. Alktijd mooi die uitzichten over het water. Bij een brug heb  ik in een pub koffie gedronken en toen ik op de klok keek was het later dan ik gedacht had. In  eerste instantie was ik van plan naar Westport te fietsen  maar dat was nog ruim dertig kilometer. Op de kaart had ik gezien dat er tien kilometer verder een camping was dus ben ikl van de route afgegaan en sta ik nu op deze camping. Wel lekker om weer op me zelf in mijn tent te zijn na een paar dagen in diverse hostels doorgebracht te hebben. Morgen  weer verder in zuidelijke richting naar Connemara dat een prachtige provincie schijnt te zijn. Terwijl ik mijn tent zit te schrijven wordt de regemeter buiten weer stevig bijgevuld maar gelukkig zit ik droog.