| De dag van de regenbogen, de zon, de regen en de wind |
 |
 |
 |
|
Donderdag 3 september Louisburgh De dag van de regenbogen, de zon, de regen en de wind. Vanmorgen toen ik om half acht wakker werd scheen de zon. Vannacht had het weer hard geregend dus mijn tent was zoals steeds de laatste tijd weer drijfnat. Nu de grond ook doorweekt is slaat het vocht s,nachts ook aan de binnenkant op de tent die dan ook steeds  aan twee kanten nat is. Als ik dan uit mijn slaapzak kruip en in het voorgedeelte van mijn tent kom ben ik ook meteen nat van het aangeslagen vocht. Het is steeds de kunst om alles zo goed mogelijk droog te houden. Gelukkig slaag ik daar redelijk in. Na dat ik me vanochtend gewassen had en ik weer buiten kwam was de lucht alweer betrokken en begon het te regenen. Mijn bagage maar binnen in de tent in gepakt. Toen ik daar bijna meer klaar was werd het weer droog. Even een tijdje gewacht met vertrekken tot dat de tent wat droger was. Ik had geluk want net toen ik de tent in de tentzak deed begon het weer te regenen. Regenpak maar aan en op de fiets gestapt. Het was de ochtend van de regenbogen want ik geloof dat ik er wel een stuk op vijftien gezien heb. Het was de ene bui na de andere met daar tussen door een felle zon. Prachtig om te zien maar voor mij lastig. Het was steeds de keus zal ik mijn regenkleding uit doen of niet. In de zon was het warm en dan begon ik te zweten. Even later begon het weer te gieten en daalde de temparatuur weer een aantal graden en werd ik van buiten nat. Steeds weer een moeilijke keus en proberen in te schatten of de buien langs me heen zouden gaan of dat ik een lading mee kreeg. Tot een uur of één ging dit zo door en daarna werd het wat rustiger. Vandaag wat rustig aangedaan want ik heb geen haast want ik moet pas negen september in Shannon zijn. In Westport, een leuk stadje, uitgebreid koffie gedronken tot dat ik weer droog was. Onderwijl het verslag van gisteren op de site gezet. Daarna op mijn gemak door gefiets naar Louisburgh waar ik nu op eern camping sta die volledig verlaten is. Het is duidelijk te merken dat het einde van het seizoen nadert en dat het slecht weer is. Volgens mij is deze camping een beetje aan het einde van zijn latijn. De zaak is behoorlijk verwaarloosd, geen warm water etc. Van de campingbazin kreeg ik een rol closetpaier en een slutel in mijn hand gebrukt ‘zo van red je maar’ Nou dat lukt gelukkig wel. Ik vindt het prima zo lekker rustig en kan ik tenminste een van de weinige drogere plekjes in nemen, Vandaag het enigste want het hele terrein is doorweekt. Nu ik, na het eten,  dit verslag zit te typen begin het langzamerhand steeds harder te waaien en de intentie van de buien neemt weer aardig toe. Zo te horen lijkt het wel weer een heftig nachtje te worden. Ik merk wel dat de regen, de wind en de kou me zo langzamerhand behoorlijk de keel begint uit te komen. Gelukkig kan ik er tot nu toe goed mee omgaan maar ik soms me best doen om er niet moedeloos van te worden. Het is ook niet niets want ik geloof dat ik sinds ik op acht augustus uit Noorwegen ben vertrokken ik hooguit vier echt droge dagen heb gekend. Mijn regenkleding is dan ook behoorlijk aan slijtage onderhevig. Mijn overschoenen zijn aan de onderkant bijna versleten en mijn regenjas geeft als die nat wordt een behoorlijk zure lucht af van het steeds weer naat opbergen. Het was vandaag trouwens een prachtige fiettsdag wat natuur betreft. Mooie uitzichten op de bergen en vanmiddag fietste ik de hele  middag langs een baai van de Atlantische Oceaan. Ik fietste daar lekker in de zon en aan de andere kant vzan de baai zag ik de buien door de bergen trekken. Dat is de andere kant van het leven van een fietser. Genieten hoort er ook bij anders zou het niet vol te houden zijn. Ik kan dit verhaal nu niet op de site zetten want hier is geen verbinding met internet te krijgen maar ik sla het wel op en als de gelegenheid daar is zet ik het er op. |
