| Effe de weg kwijt |
|
|
|
|
Corroein Maandag 7 september. Vanmorgen ben ik tegen half tien uit Galway vertrokken. Het was een bijzondere ochtend want voordat ik vertrok kon ik voor het eerst in lange tijd buiten in het zonnetje aan een tafel eten. Jammer genoeg was het van korte duur want tijdens het afbreken van mijn tent betrok de lucht en begon het alweer te spatten. Gelukkig zette het niet echt door zodatvoor een goot deel droog kon fietsen. Gisteravond ben ik even Galway in geweest en daar in een Italiaans restaurant gegeten en daarna naar een paar pub’s geweest waar life muziek werd gespeeld. Effe een gezellige avond in de kroeg. Vanm orgen toen ik mihjn fiets aan het oppakken was bleek dat ook in Galway de fiets niet helemaal veilig was want mijn fietspomp bleek gejat te zijn. Dus na het vertrek van de camping eerst maar weer eens even Galway in gefiets om een fietspompje te kopen. Ik kan me niet veroorloven een lekke band te krijgen en geen fietspomp te hebben. Gelukkig had ik al vrij snel na wat vragen een rijwielzaak gevonden dus kon ik weer op stap. De stad uitgefiets en wat ik toen gedaan heb begrijp ik nog niet helemaal want een uur later kwam ik er achter dat ik op weg naar Dublin was. Dat was toch echt niet de bedoeling. Dus eerst maar eens even op de kaart gekeken hoe ik het herstellen kon. Via allerlei achteaf weggetjes en met een omweg van zo’n 25 kilometer kwam ik weer op de goede weg terecht. Fietsen uit een grote stad is niet echt mijn ding., het is altijd druk en je bent meestal aangewezen op grote wegen met een heleboel auto geraas lang je heen. Nou vanmorgen dus ook. Het eerste stuk was dan ook niet echt prettig fietsen. Maar nadat ik de grote weg verlaten had wachte me een prachtige tocht. Vanaf het plaatsje Kinvarra kwam ik via kleine weggetjes in de voorloper van The Burren. The Burren is een heel appart rotsig gebied met grote rots vlaktes. Ik ben dan ook via een klein weggetjes dwars door het Burren National park gefietst. Onderweg ben ik even gestopt en een stuk het gebied in gelopen. Een apparte sfeer en het is alsof er een soort versteende energie hangt. Toen ik het National park uitkwam, zo’n 10 kilometer voor Corroein begon het voor de afwisseling weer te spatten en even later te waaien en te regenen. Toen maar even stevig doorgefietst naar de camping waar ik nu zit. Het is een klein campinkje midden in het dorp bij een hostel. Het dorpje houdt niet zoveel in. Een hoofdstraat met wat huizen, winkels,een stuk of vier pub’s, een restaurant en een hostel met camping maar zonder pin automaat. Het is mijn bedoeling om morgen mijn tent hier te laten staan en een stuk door The Burren te fietsen. Jaren geleden ben ik hier een keer met Marianne door het gebied gereden en nu wil ik het een keer met de fiets doen want het is één van de meest bijzondere gebieden in Ierland. Het is dan ook een mooie tijdvulling want naar Limerick waar ik Marianne, Gerrit en Maria ontmoet is het maar zo,n 70 tot 80 kilometer en met de verwachte westen wind is dat een peuleschilletje. En wat het weer betreft morgen regen en de wind in buien tot 70km/uur. Maar dan klaart het op volgens de voorspellingen. Ik ben benieuwd want wat beter weer lijkt me wel wat. |







de lucht en begon het alweer te spatten. Gelukkig zette het niet echt door zodatvoor een goot deel droog kon fietsen. Gisteravond ben ik even Galway in geweest en daar in een Italiaans restaurant gegeten en daarna naar een paar pub’s geweest waar life muziek werd gespeeld. Effe een gezellige avond in de kroeg. Vanm orgen toen ik mihjn fiets aan het oppakken was bleek dat ook in Galway de fiets niet helemaal veilig was want mijn fietspomp bleek gejat te zijn. Dus na het vertrek van de camping eerst maar weer eens even Galway in gefiets om een fietspompje te kopen. Ik kan me niet veroorloven een lekke band te krijgen en geen fietspomp te hebben. Gelukkig had ik al vrij snel na wat vragen een rijwielzaak gevonden dus kon ik weer op stap. De stad uitgefiets en wat ik toen gedaan heb begrijp ik nog niet
helemaal want een uur later kwam ik er achter dat ik op weg naar Dublin was. Dat was toch echt niet de bedoeling. Dus eerst maar eens even op de kaart gekeken hoe ik het herstellen kon. Via allerlei achteaf weggetjes en met een omweg van zo’n 25 kilometer kwam ik weer op de goede weg terecht. Fietsen uit een grote stad is niet echt mijn ding., het is altijd druk en je bent meestal aangewezen op grote wegen met een heleboel auto geraas lang je heen. Nou vanmorgen dus ook. Het eerste stuk was dan ook niet echt prettig fietsen. Maar nadat ik de grote weg verlaten had wachte me een prachtige tocht. Vanaf het plaatsje Kinvarra kwam ik via kleine weggetjes in de voorloper van The Burren. The Burren is een heel appart
rotsig gebied met grote rots vlaktes. Ik ben dan ook via een klein weggetjes dwars door het Burren National park gefietst. Onderweg ben ik even gestopt en een stuk het gebied in gelopen. Een apparte sfeer en het is alsof er een soort versteende energie hangt. Toen ik het National park uitkwam, zo’n 10 kilometer voor Corroein begon het voor de afwisseling weer te spatten en even later te waaien en te regenen. Toen maar even stevig doorgefietst naar de camping waar ik nu zit. Het is een klein campinkje midden in het dorp bij een hostel. Het dorpje houdt niet zoveel in. Een hoofdstraat met wat huizen, winkels,een stuk of vier pub’s, een restaurant en een hostel met camping maar zonder pin automaat. Het is mijn bedoeling om morgen mijn tent hier te laten staan en een stuk door The Burren te fietsen. Jaren geleden ben ik hier een keer met Marianne door het gebied gereden en nu wil ik het een keer met de
fiets doen want het is één van de meest bijzondere gebieden in Ierland. Het is dan ook een mooie tijdvulling want naar Limerick waar ik Marianne, Gerrit en Maria ontmoet is het maar zo,n 70 tot 80 kilometer en met de verwachte westen wind is dat een peuleschilletje. En wat het weer betreft morgen regen en de wind in buien tot 70km/uur. Maar dan klaart het op volgens de voorspellingen. Ik ben benieuwd want wat beter weer lijkt me wel wat. 






