| Door de Gap of Dunloe |
|
|
|
|
Glengariff 15 september. Vanmorgen vroeg opgestaan het was mijn bedoelking om vroeg te vertrekken want ik wilde van Killarney naar Bantry fietsen. Nadat ik alles opgebroken en ingepakt had keek ik op mijn kilometer teller. Niks te zien alleen een paar rare tekens dus de batterij kon niet op zijn. Wat te doen. Gelukkig waren er in Killarney twee fietsenmakers. Eerst naar de eerste die moest nog uit zijn bed komen. Toen hij wakker was bleek hij geen kilometertellers te hebben. Dan maar naar de volgende die mij prima geholpen heeft. Nieuwe teller er op. Gelukkig hou ik elke avond de stand bij dus ik wist dat er 4897 kilometer op stond. Met de nieuwe teller terug gefietst om het precieze aantal kilometers te kunnen verantwoorden. Van de fietsenmaker tot op de plek waar mijn tentje had gestaan precies 3 kilometer. Dus ben ik vertrokken met een stand van 4900 kilometer. Wel bijzonder zo’n rond getal. Om te kunnen bewijzen dat de teller kapot is heb ik de oude in mijn zak gestopt. Toen ik hem er vanavond uithaalde bleek hij weer keurig op 4897 kilometer te staan. Ik vermoed dan ook dat de regen van de afgelopen tijd de teller aangetast heeft want vannacvht was het weer behoorlijk vochtig. Maar goed ik heb nu in elk geval een bedrijfs zekere teller en de oude als bewijs dat er inderdaad 4897 kilometer opstond. Uiteindelijk ben ik dan toch nog om 10.00 uur vetrokken voor een bergrit met drie cols. In de route beschrijving van “de groene ronde van Ierland” die uitgezet is door de Nederlander Paul Benjaminse stond dat Gap of Donloe, een pas in de Macgillycuddy’s Reek’s, nogal toeristisch was vandaar dat hij een omweg aangaf. Ik kwam daar echter om 11.00 aan en er waren nog maar weinig mensen zodat ik besloten heb deze pas toch maar te nemen. Nou daar heb ik geen spijt van. Ondanks een stevige klim was het vandaag één van de mooiere dagtochten door een prachtig gebied. Om in Kenmare te komen moest ik nog door Molls Gap een andere pas in dit gebergte. Het hele stuk over de passen en door een prachtig natuurgebied voerde over allerlei kleine weggetjes waar ik bijna niemand tegenkwam. Van Kenmare ben ik over de N71 die door de Barraboy Mountains loopt naar Glengarrif gefietst waar ik nu op een camping sta. Ik kijk terug op een van de mooiste fietsdagen wat natuur betreft. Geweldig. Ik ben nu in het zuid-westelijk deel van Ierland. Vanaf morgen gaat het in oostelijke richting tot ik Ierland verlaat. Maar dat duurt nog een paar dagen . |







te doen. Gelukkig waren er in Killarney twee fietsenmakers. Eerst naar de eerste die moest nog uit zijn bed komen. Toen hij wakker was bleek hij geen kilometertellers te hebben. Dan maar naar de volgende die mij prima geholpen heeft. Nieuwe teller er op. Gelukkig hou ik elke avond de stand bij dus ik wist dat er 4897 kilometer op stond. Met de nieuwe teller terug gefietst om het precieze aantal kilometers te kunnen verantwoorden. Van de fietsenmaker tot op de plek waar mijn tentje had gestaan precies 3 kilometer. Dus ben ik vertrokken met een stand van 4900 kilometer. Wel bijzonder zo’n rond getal. Om te kunnen bewijzen dat de teller kapot is heb ik de oude in mijn zak gestopt. Toen ik hem er vanavond uithaalde bleek hij weer keurig op 4897 kilometer te staan. Ik vermoed dan ook
dat de regen van de afgelopen tijd de teller aangetast heeft want vannacvht was het weer behoorlijk vochtig. Maar goed ik heb nu in elk geval een bedrijfs zekere teller en de oude als bewijs dat er inderdaad 4897 kilometer opstond. Uiteindelijk ben ik dan toch nog om 10.00 uur vetrokken voor een bergrit met drie cols. In de route beschrijving van “de groene ronde van Ierland” die uitgezet is door de Nederlander Paul Benjaminse stond dat Gap of Donloe, een pas in de Macgillycuddy’s Reek’s, nogal toeristisch was vandaar dat hij een omweg aangaf. Ik kwam daar echter om 11.00 aan en er waren nog maar weinig mensen zodat ik besloten heb deze pas toch maar te nemen. Nou daar heb ik geen spijt van. Ondanks een stevige klim was het vandaag één van de mooiere dagtochten door een prachtig gebied. Om in Kenmare te komen moest ik nog door Molls Gap een andere pas in dit gebergte. Het hele
stuk over de passen en door een prachtig natuurgebied voerde over allerlei kleine weggetjes waar ik bijna niemand tegenkwam. Van Kenmare ben ik over de N71 die door de Barraboy Mountains loopt naar Glengarrif gefietst waar ik nu op een camping sta. Ik kijk terug op een van de mooiste fietsdagen wat natuur betreft. Geweldig. Ik ben nu in het zuid-westelijk deel van Ierland. Vanaf morgen gaat het in oostelijke richting tot ik Ierland verlaat. Maar dat duurt nog een paar dagen . 






