| Vertrouwd afscheid, Regen. |
 |
 |
 |
|
Roslaire 19 september. Het was vandaag mijn laatste dag fietsen in Ierland. Gisteren schreef ik dat ik wel genoeg had va Ierland en vandaag had ik toch het weemoedige gevoel van een naderens afscheid. Het is elk moment weer loslaten. Het ene moment een land en een ander moment het zoemen van  mijn banden over de weg. Go and let the way behind you zei die man in het Keltisch en daarna in het Engels. Het was vandaag net of ierland mij niet los wilde laten. De laatste twintig kilometer kwam ik steeds via borden die wezen naar Roslaire in gebieden terecht waar ik niet wezen moest. Het grappige was dat ik het helemaal niet erg vond. Eigenlijk vermaakte ik me prima, de weggetjes waren mooi en het fietsen ging vandaag, in tegenstelling tot gisteren bijna vanzelf. Daarbij hielp de wind ook nog een handje mee want die had ik in de rug. Op zo'n momet ervaar ik wat een energie er eigenlijk in wind zit. wat dat betreft is hier nog wel wat ruimte voor een paar molens want die ben ik weinig tegengekomen. Dit in tegenstelling tot de geur van verbrande turf en kolen. Maar goed ik heb in elk geval op een vertrouwde manier afscheid genomen van het fietsen in dit land want de laatste twee uur regende het weer en kwam ik drijfnat aan op de plaats van bestemming. Zouden het dan toch de tranen van de natuur zijn die me begeleiden bij het afscheid? Het is nu 24 dagen geleden dat ik op 26 augustus aankwam in Noord ierland en nu 24 dagen en ruim 1700 kilometer verder kijk ik terug op een prachtige tocht. In sommige delen was het net alsof ik iin De ban van ring rond reed. Zulke prachtige en indruk wekkende landschappen waar in ik me heel klein voelde. Ik kan me nu voorstellen waarom de hobbits zulke kleine mannetjes en vrouwtjes zijn. Ook heeft Ierland me, na het wilde van de noordwest kust van Schotland en de stilte en de ruwheid van de eilanden, meer rust in me zelf gegeven. Het is wat dat betreft als het weer, eerst storm en regen daarna regen en uiteindelijk brak de afgelopen week de zon door. Ik verlaat Ierland  dan ook met een goed gevoel en zal hier zeker nog wel eens weerkeren. Dan de dag van vandaag. Het meest bijzondere vond ik de wesp. Ik reed met een vaartje van tegen de 50 kilometer van een heuvelaf toen ik plotseling iets achter mijn zwwethemd voelde. Ik stopte en keek wat er achter zat. Ik hoorde een heel vriendelijk bzzzzz en daar vloog de wesp weer weg en mij verbaasd dat ik niet gestoken was achterlatend. Het beestje had toch behoorlijk klem gezeten en meestal steken ze dan wel. Vanmiddag nog een uitgebreid telefonisch intervieuw met Brerkelland Fm gehad, staat waarschinlijk wel op hun site. Nu zit ik in een B&B te typen want morgen moet ik vroeg op om de veerboot te halen. Heet kwam ook goed uit want de batterij van Labtop was bijna leeg en nu kan ik rustig werken. Nog even voor de volgers via Google maps. Ik heb vandaag 92 km gefietst en de stand van de teller 5355. Van Westtown ben ik naar Tramore gefietst. Daarna eerst via de grote weg richting Waterford en in NO richting naar Passage East waar ik met de veerpont Waterford Harbour overgestoken ben naar Arthurstown. Via Wellingtonbridge, Carrick ben ik in Bridgetown terecht gekomen. Daarna ben ik aan het dwalen gekomen en via Kinmore, Ladys Island, Broadway weer op de groteweg naar Roslaire terecht gekomen. Nou dit was het wel weer voor vandaag. Ik ga nog even naar de pub een barmeal halen en dan naar bed. |
