| Aangekomen in Wales |
|
|
|
Broadmoor Wales 20 september.Zo weer een nieuw land. Het 8e op deze fietstocht. Het is weer even wennen. Wat me opvalt is dat de mensen hier weer heel anders reargeren. In Ierland werden duimen opgestoken, getoetert en gezwaaid. Dat voelde als steun. In de korte tijd dat ik in Wales ben heb ik dart n og n iet meegemaakt. De mensen kijken wat vreemd en volgens voor zich uit. Ik merk bij me zelf dat ik me daardoor wat eenzaam ging voelen. Ik merkte dat hier op de camping. Ik sta wat afgelegen van alle caravans en een grasveldje. Niemand die een praatje maakte of zo. Maar gored toen ik dat constateerde was ik er ook gauw weer overheen. Morgen maar eens kijken wat Wales me verder gaat brengen. Ik denk dat ik een dag of vier in Wales zal zijn en dan passeer ik de grens bij Bristol en trek ik Engeland in. Vandaag was het een rustig dagje. Vanmorgen om half zeven opgestaanen meteen mijn bagage op de fiets gepakt. Onderwijl werd door mijn hopita van de B&B een Iers ontbijt gemaakt , worstjes, een stukje gebakken bloedworst, gebakken tomaten, gebakken spek en een gebakken eitje. Dat ligt in elk geval stevig op de maag. Daarna vertrokken naar de veerboten. Bij de haven heb ik de knoop doorgehakt dus niet naar Fishgard maar naar Penbroke dat iets zuidelijker ligt. De overtocht was lekker rustig en het is inmiddels weer prachtig weer. De regenbui van gisteren was zeker een incident want de weersverwachtingen zijn redelijk stabiel voor de komende dagen. Na aankomst was het even zoeken naar de goede weg. Ik moet weer even wennen aan de nieuwe kaart die toch weer anders is dan de Ierse. Eerst naar Penbroke waar ik informatie wilde halen over de fietsroutes in Engeland en Wales. De tourist info was echter gesloten zodat ik zelf maar een weg uitgestippelt heb. Ook dat is even wennen want wat is nu een drukke, minder drukke of stille weg. In de 27 km die ik vandaag gefietst heb, heb ik ze allemaal uitgeprobeert zodat ik voor de komende dagen een beeld heb wat me op de weg te wachten staat. In elk geval waren er weer prachtige kleine weggetjes bij met natuurlijk weer veel steile klimmetjes. Dat zal ook nog wel even zo blijven vrees ik. Wat me wel bij me zelf opvalt is dat, nu de aankomst datum op 18 oktober is vastgesteld, ik de neiging heb om te gaan aftellen. Maar dat moet ik nog maar even niet doen want het is nog een stukkie fietsen. Inmiddels hen ik nu 5383,3 km achter de kiezen en dat is ook een stukkie. |







Broadmoor Wales 20 september.
caravans en een grasveldje. Niemand die een praatje maakte of zo. Maar gored toen ik dat constateerde was ik er ook gauw weer overheen. Morgen maar eens kijken wat Wales me verder gaat brengen. Ik denk dat ik een dag of vier in Wales zal zijn en dan passeer ik de grens bij Bristol en trek ik Engeland in. Vandaag was
het een rustig dagje. Vanmorgen om half zeven opgestaanen meteen mijn bagage op de fiets gepakt. Onderwijl werd door mijn hopita van de B&B een Iers ontbijt gemaakt , worstjes, een stukje gebakken bloedworst, gebakken tomaten, gebakken spek en een gebakken eitje. Dat ligt in elk geval stevig op de maag. Daarna vertrokken naar de veerboten. Bij de haven heb ik de knoop doorgehakt dus niet naar Fishgard maar naar Penbroke dat iets zuidelijker ligt. De overtocht was lekker rustig en het is inmiddels weer prachtig weer. De regenbui van gisteren was zeker een incident want de
weersverwachtingen zijn redelijk stabiel voor de komende dagen. Na aankomst was het even zoeken naar de goede weg. Ik moet weer even wennen aan de nieuwe kaart die toch weer anders is dan de Ierse. Eerst naar Penbroke waar ik informatie wilde halen over de fietsroutes in Engeland en Wales. De tourist info was echter gesloten zodat ik zelf maar een weg uitgestippelt heb. Ook dat is even wennen want wat is nu een drukke, minder drukke of stille weg. In de 27 km die ik vandaag gefietst heb, heb ik ze allemaal uitgeprobeert zodat ik voor de komende dagen een beeld heb wat me op de weg te wachten staat. In elk geval
waren er weer prachtige kleine weggetjes bij met natuurlijk weer veel steile klimmetjes. Dat zal ook nog wel even zo blijven vrees ik. Wat me wel bij me zelf opvalt is dat, nu de aankomst datum op 18 oktober is vastgesteld, ik de neiging heb om te gaan aftellen. Maar dat moet ik nog maar even niet doen want het is nog een stukkie fietsen. Inmiddels hen ik nu 5383,3 km achter de kiezen en dat is ook een stukkie. 






