Glastonbury 25 september.
Soms kan het beter regenen. Het klinkt gek, maar vanmorgen toen ik opstond was de tent van binnen en van buiten drijfnat. Als het regent dan kan ik de zaak binnen in de tent droog inpakken. Maar nu met al die dauw is dat praktisch onmogelijk. Iedere keer als ik even mijn tent aan raak dan  regent het van binnen. Daarbij kwam dat op de camping waar ik stond het gras niet gemaaid was. Het was dus een natte boel vanmorgen. Verder heb ik ontzettend slecht geslapen want regelmatig kwam er een vliegtuig laag over. Voor degene die het verslag van gisteren niet gelezen hebben. De camping lag in het verlengde van de startbaan van het vliegveld van Bristol. Ik kan me nu goed voorstellen hoe het is om bij schiphol te wonen. Vanmorgen dan maar besloten om het rustig aan te doen en vroeg op een camping aan te komen om mijn spullen te kunnen drogen. Van Cleeve ben ik via allerlei kleine weggetjes naar Wells gefietst. Dit bleek een mooie oude en gezellige stad te zijn. Hie wat rond gekeken en koffie gedonken op een terras.  Op het terras kwam een man naast me zitten die vroeg waar ik allemaal gefietst had. Hij bleek vorig jaar in Amerika van de weest naar de oostkust te hebben gefietst. Leuk om mee te praten en ervaringen uit te wisselen., Daarna door gefietst naar Glastonbury dat een kilometer of acht verder op lag. Daar eerst een camping gezocht. Het bleek een vijf sterren camping te zijn met alle faciliteiten. Inmiddels was de bewolking wggetrokken en was het prachtig heleder weer geworden. Gelukkig maar want nu is alles weer droog. Er is niets zo vervelend dan in een vochtige slaapzak te moeten kruipen. Nadat alles droog was ben ik naar Glastonbury gefietst. Glastonbury is een provinciestadje in Summerset en heeft ongeveer 9000 inwoners. Het is een belangrijk bedevaaertsoord voor zowel cristenen als voor aanhangers van natuurgodsdiensten. Volgens de overleveringen zou dit de plaats zijn waar het keltische cristendom is ontstaan. Ook zijn er verwijzingen naar de heilige graal en de legende van koning Arthur. Toen ik het  centrum van Glastonbury aankwam was het over ik terug was in de jaren 60-tig Het centrum leek wel een oud hippie dorp. Wel leuk om op het terras te zitten en er naar te kijken. Daarna de heuvel naar de tor beklommen. De Galstonbury tor is een heuvel even buiten de bebouwde kom van de stad. Op de heuvel staat de St-Michaels Tower, een restant van  een kerk uit de 14e eeuw. Het spiraalvormig pad dat naar de top loopt is volgens sommige het restant van een oud labyrint. Het was een bijzondere ervaring. Het deed me denken aan een oud indiaans ritueel dat gericht is op loslaten. Op de top van de heuvel bij de toren kwam ik drie kwartier voor zonsondergang aan. Omdat het er opleek dat het een prachtige zonsondergang zou worden heb ik deze afgewacht. De zon heeft me wat dat betreft niet teleurgesteld. Het was inderdaad prachtig.