| De 6000 voorbij |
 |
 |
 |
|
Dinsdag 29 september Berniéres-s-Mer. Vanmorgen om acht uur wakker geworden. Ik wordt wakker als de zon opkomt. In  Engeland was dat om zeven uur en nu een uur later. Wat het tijsverschil betreft is het nog even wennen vooral s,avonds want ik stop meestal met fietsen om een uur of vijf en nu is het een uur langer licht. Ook ben ik nog niet helemaal gewend aan het recht rijden. Het automatisme is er uit en ik moet steerds deneken Floris rechts rijden. Maar dat zal wel niet lang meer duren. Gisteravond en vanmorgen lekker bij zitten kletsen met Anneke en Martin. Het was leuk om de ervaringen van het alleen fietsen te delen. Ook al was het voor Martin een stuk korter, je loopt toch tegen dezelfde dingen aan en moet het alleen oplossen zonder terug te kunnen vallen op anderen. Een voorbeeld is daarbij eenzaamheid. Ik kan dat dan niet delen met een ander dus ik kan niet anders dan het gevoel er laten zijn. Na een tijdje verdwijnt dat dan en komt er weer iets anders voor in de plaats. Mijn ervaring is dat dat meestal behoorlijk  oplucht en het zelfvertrouwen geeft dat gevoel er gewoon mag zijn. Het is dan mooi om te mergken dat een ander dat ook zo ervaart en dat te delen. Vanmorgen l,ekker rustig aangedaan en nog samen koffie gedronken. Om half twaalf zijn we ieder weer ons eigen weg gegaan. Ik heb van Insigny s-Mer de route zoveel mogelijk langs de kust gevolgd. Bij Omaha Beach een heel tijd op het strand gezeten en de geschiedenis van het gebied en de krankzinnigheid van oofrlog nog maar eens op me laten inwerken. Daarna weer verder gefietst maar langs de hele kust wordt je gecon fronteerd met de invasie die daar heeft plaats gevonden. Tanks, monumenten, straatnamen, musea, restanten van een aangelegde haven etc. Er is geen ontkomen aan. Voor mij wel een goed onderdeel van deze tocht. Vandaag heb ik zo’n 65 kilometer langs de kust gefietst. Inmiddrls staat er al weerb 6065 kilometer op de teller. Het was prachtig zonnig weer en een vrij vlakke weg met een paar flauwe klimmetjes. Wel weer lekker om zo te kunnen fietsen en tempo te kunnen draaien. Als dat zo door gaat ben ik eind volgende week  weer in Nederland. Een mooie gelegenheid om een paar dagen bij mijn oudste dochter langs te gaan en te kijken hoe het met Brent mijn kleinzoon is. Daarna misschien nog even wat in Nederland fietsen om de tijd tot de 18e oktober te overbruggen. Want dan ben ik echt terug. Orgen nog een dagje langs de kust fietsen tot in de buurt van Honfleur bij Le Havre. Ik hoop dat ik dan weer een camping kan vinden die open is want dat wordt steeds moeilijker. Vandaag had ik geluk dat ik een Nederlands echtpaar tegen kwam die op een camping stonden en mij de weg wezen. Toen ik mijn tent had opgezet en naar de douche liep nodigden ze mij uit om wat te drinken. Leuk zitten kletsen en vanavond nog even op bezoek. |
