| Aangekomen in het Nederlanse taalgebied |
 |
 |
 |
|
Maandag 5 oktober St. Truiden Belgie. Vanmorgen werd ik wakker door een bekend geluid vanuit Schotland en Ierland. Regen! Dus alle bagage binnen in de tent ingepakt zodat het zo droog mogelijk bleef. Eerst de binnen tent er uit gehaald zodat die droog bleef en daarna de buitentent drijfnat opgevouwen. Het is altijd een heel gedoe als het regent. Kruipend op mijn knieen door het tentje en alles op de  juiste manier inpakken is een heel gedoe. Maar goed ik heb genoeg ervaring opgedaan deze reis. Mijn reisdoel vandaag was St. Truiden, de eerste grote plaats in Vlaanderen op mijn weg naar Waalre. Het is een behoorlijk natte en koude dag geworden. De zuidoosten wind stond dwars op me en de regen vloog in vlagen om mijn oren. Het duurde dan ook niet lang of mijn regenpak hield het niet meer en ik was door en door nat. Het voordeel van een regenjas is, als ik er maar voldoende kleren onder heb, dat het door het zweten gaat broeien zodat ik het dan niet echt koud heb. Ik moet alleen niet te lang stil staan want dan wordt het koud en is het niet zo gauw weer warm te krijgen. Halverwege ben ik dan ook gestopt bij een restaurantje waar ik mijn spullen weer een beetje gedroogd heb. Gelukkig was het niet druk want natte en bezwete kleding ruik niet al te fris. Vooral mijn regenjas verspreid een geur die moeilijk te beschrijven is. Dit kledingstuk heeft deze reis wel zijn diensten bewezen maar is wel aan vervanging toe. Nog een kleine 14 dagen en dan gaat die de vuilnisbak in. Of iemand moet  hem willen kopen voor het goede doel. Vandaag heb ik weer een best stuk gefietst. Eerst ben ik via allerlei kleine weggetjes om Charleroi heen gefietst. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan want soms is de bewegwijzering op zijn Belgisch. Dat houdt in dat er het ene moment wel een bord staat en op een ander moment geen enkel bord. Het was dus goed vandaag goed opletten en op de kaart kijken. Gelukkig kwam ik deze maal iedere keer weer toe. Zou ik wel op de goede weg zitten? Maar denk ik ach ik kom wel weer een bordje tegen en wat maakt het uit een paar kilometer meer of minder en dan is het onzekere gevoel weer weg. Na Sambreville, een wat klerinere plaats ten oosten van Charleroi, kwam ik weer op een wat grotere weg terecht. Op mijn kaart is dan een geleweg. De ene keer zijn die rustig en een andere keer blijkt het een drukke doorgaande route te zijn. Vandaag was dat ook zo. Op het moment dat er een autobaan in de buurt was werd die druk. Was ik langs de autobaan heen dan was het weer rustig. Bij Engheze kon ik merken dat het weer spitsuur werd. Daarna heb ik naar St. Truiden allerlei kleine weggetjes genomen. Hier kwam ik ook de eerste kasteien weg tegen hobbel de hobbel. Een uur voordat ik in St.  Truiden aankwam werd het droog en ben ik op zoek gegaan naar een Camping die op de kaart aangegeven stond. Niets te vinden. Toevallig kwam ik op een achteraf weggetje een hardloper tegen die ik aangesproken heb. Hij kon me vertellen dat de camping al een paar jaar geleden opgeheven werd. Daarna volgde een leuk gesprek over eenzaamheid op reis. Hij giing ook regelmatig met zijn motor alleen op stap en herkende wel het een en ander wat ik hem vertelde. Toe we afscheid namen kreeg ik een klap op mijn schouden en hij zei op z’n Vlaams “gij zijt een dapper manneke”. Hij vertelde nog dat aan de andere kant van St. Truinden, in Zepperen, wel een camping was. Toen ik weer op weg ging en naar de lucht keek zag ik dat het steeds donkerder werd. Het duurde dan ook niet lang voordat het begon te regenen. Voor me zelf heb ik dan ook een wijs besluit genomen en heb ik een kamer in een hotel in de binnenstad van St. Truiden genomen. Lekker behagelijk, zeker nu het buiten nog steeds regent. Het was vandaag wel weer een aparte ervaring te merken dat ik plotseling  in een Nederlands taalgebied kwam. Het geeft wel weer een gevoel van thuis komen dat ik weer alles wat gezegd wordt versta. In St. Truiden heb ik dan ook een paar keer aan mensen de weg gevraagd om gewoon met wild vreemden even Nederlands te kunnen praten. Het was in eerste instantie wel vreemd plotseling een bord in het Nederlands tegen te komen terwijl ik dat nog niet verwachte. Ik heb er meteen maar een foto van genomen. Nou dit was het wel weer voor vandaag. Morgen richting Nederland. Ik verwacht tegen het eind van de middag in Waalre bij mijn dochter aan te komen. Ik ben benieuwd naar mijn kleinzoon want die ken ik alleen van de eerste weken. |
