| Weer in Nederland |
 |
 |
 |
|
Dinsdag 6 oktober Waalre Nederland. Om maar meteen met de deur in huis te vallen vanmiddag om precies zeven minuten over  half drie fietste ik Nedeland binnen. Ik geloof dat ik nog nooit in mijn leven zo bewust de grens over gefietst ben als vanmiddag. Gisteren begon dat al toen ik plotseling overal Nederlands hoorde spreken. Maar vandaag gaf dat echt een euforisch gevoel. Zo van YES ik ben thuis. Ik was in Lommel, de laatste plaats in Belgie voor de grens, bewust gestopt. Zo van dit is dan de laatste plek op deze reis in het buitenland. In een restaurant heb ik een pannekoek met  spek gegeten en koffie gedronken. Ik betrapte me er op dat ik op dat moment Hollandser werd dan de Hollanders. Toen ik weer uit Lommel vertrok stroomde het inmiddels van de regen. Ik had iets van dit deert me niet. Normaal zou ik mijn regenbroek en mijn overschoenen hebben aangedaan. Nu had ik zoiets van het is prima zo ik hoef er niet op te letten dat alles droog blijft want de komende paar dagen fiets ik niet. Alles bij elkaar oopgeteld gaf me dit toen ik Nederland aankwam iets wat koeien ook hebben die voor het eerst in het voorjaar uit de stal komen. Het was dan ook fietsing of te wel swinging in the rain. Ik voelde meer weer net een klein jongetje dat in de plassen aan het spelen is maar dit keer op de fiets. Lekker hard en uitbundig door de plassen heen scheuren en af en toe hard zingen. Kortom lekker om  weer in Nederland te ziin. Vanmorgen was ik om negen uur vertrokken. Gisteravond had ik mezelf als laatste avond in het buitenland getracteerd op een goed restaurant in de binnenstad van St. Truiden. Effe me zelf verwennen. Het was trouwens gelukkig dat ik in een hotelletje zat want het heeft de hele nacht door geregend. Vanmorgen toen ik vertrok was het gelukkig droog. Vanuit St. Truiden wilde ik weer eens zo´n geleweg nemen omdat ik dacht dat die niet druk zou zijn. Nou dat was dus een geweldige vergissing.  Ik ben toen maar rechts afgeslagen en heb kleine weggetjes genomen. Nou dat was ook niet zo slim want de bewegwijzering was ook niet optimaal. Na veel vragen kwam ik dan eindelijk weer op de weg terecht die ik eindelijk wilde vermijden. Ik me toen maar aan de drukte overgegeven en de weg vervolgt. Gelukkig was er na zo´n twintig kilometer een fietspad langs de weg zodat de druk,te te verteren was. Na Leopoldburg op zo,n twintig kilometer voor de Nederlandse grens werd het steeds rustiger. Gelukkig gaan niet alle Belgen naar Nederland en niet alle Nederlanders naar Belgie zodat ik de weg lekker rustig kon vervolgen. Nu zit ik lekker warm bij m ijn dochter thuis dit verslag te typen. Vanmiddag voor het eerst met mijn kleinzoon gespeeld nadat ik hem, meer dan drie maanden geleden, bij mijn afscheid in de armen heb gehad. Het opa gevoel komt met rasse schreden nader. Dit is voor even het laatste verslag. Ik blijf hier nu ieder geval tot zondag. Zondag of maandag fiets ik richting Den Haag naar oude vrienden. Ik doe het dan rustig aan en ben van plan daar twee dagen over te  doen. Het voordeel van Nederland is dat er voldoende campings zijn en de meeste zijn open tot na de herfstvacantie. Dus een plek voor mijn tentje zal geen probleem oplever. Na Den Haag neem ik de midden Nederlandroute, een fiets route die loopt van Den Haag naar Enschede zodat ik de 18e oktober op tijd in Lochuizen ben. Het is trouwens wel vreemd om in Nederland te zijn en niet door te fietsen naar huuis. Ik merk wel dat ik de knop om gezet heb en me gelukkig over kan gegeven aan de situatie zoals die is. Na de 18e is er ook nog eeen zee van tijd. |
