Arhus-Denemarken 10 mei 2010.

Na mijn fietstocht van het afgelopen jaar door het noorden van Europa voor KIKA en jeugd van V.V. Lochuizen was het niet mijn bedoeling om dit jaar wat te ondernemen. Begin dit jaar bleek echter dat in Neede door de familie Konings samen met  de stichting join4energy actie gevoerd werd om geld in te zamelen voor de stichting Energy4All. Deze stichting zet zich in om geld in te zamelen voor onderzoek naar een medicijn voor de behandeling van de energiestofwisselings ziekte. Aan deze ziekte lijden maar een beperkt aantal kinderen in Nederland. Deze kinderen hebben vanwege deze ziekte maar een geringe levensverwachting want 70% van deze kinderen overlijd voor hun 18e levensjaar. De farmaceutische industrie ziet er echter, vanwege het geringe aantal kinderen dat aan deze ziekte lijdt, geen brood in om in de ontwikkeling van een medicijn te investeren. Aan de universiteit van Nijmegen wordt nu gewerkt aan de ontwikkeling van een medicijn maar dat kost geld dat o.a. door particulier innitiatief opgebracht moet worden. De familie Konings die zelf een zoontje (Teun) heeft die aan deze ziekte lijdt had in Neede 4 personen gevonden die bereid waren die deel wilde nemen aan chalange om gesponsord de Mont Vertoux per fiets te beklimmen. Deze actie wordt georganiseerd door join4energy en vindt plaats op 30 mei 2010. Elke deelnemer doet zijn best om minimaal 1000 euro in te zamelen. Toen we als Jeugd Activiteiten Commissie van V.V.Lochuizen over deze actie een artikel in de krant lazen hebben we, mede omdat de vader van Teun al jaren bij V.V. Lochuizen voetbalt, besloten aan deze actie mee te doen en heb ik spontaan besloten voor dit doel nog een keer op de fiets te stappen. Inmiddels zijn er door de Jeugd Activiteiten Commissie onder de noemer van Steun Teun al een aantal activiteiten georganiseerd om geld bijeen te brengen en ben ik inmiddels al weer druk aan het trainen voor de beklimming van de Mont Ventoux op 30 mei. In eerste instantie heb ik de afgelopen winter regelmatig gefietst om af te trainen van mijn lange fiets tocht. Begin dit jaar toen duidelijk werd dat ik als deelnemer aan chalenge toegelaten was ben ik intensiever gaan trainen en heb ik o.a. deelgenomen aan een aantal toertochten waaronder in april aan de toertocht van de Amstel Goldrace in Zuid Limburg. Inmiddels heb ik er sinds mijn terug keer op 18 oktober van het afgelopen jaar alweer ruim 6000 kilometer opzitten. Gelukkig beschik ik op mijn  leeftijd nog over een goede gezondheid en voldoende energie om te kunnen fietsen voor kinderen die daar door hun ziekte gebrek aan hebben. Ik heb er alle begrip voor als u zegt mij zien ze niet op de fiets maar u kunt dit initiatief wel steunen door een bedrag over te maken op de rekening 152886141 van de stichting join4energy met vermelding Floris Poelman. Voor meer informatie www.join4energy.nl en www.energy4all.nl  

Mijn fietstocht naar Arhus in Denemarken.

Op dinsdag 4 mei ben ik in Lochuizen s,morgens om 9.30 uur op de fiets gestapt richting Denemarken. Evenals het afgelopen jaar weer met mijn tentje en alle spullen om mij zelf onderweg te kunnen redden tijdens deze tocht. De reden dat ik naar Denemarken wilde fietsen is tweeërlei. De eerste reden is omdat het een goede manier is om mijn duur vermogen op de fiets op te bouwen. De andere reden is de verjaardagen van mijn twee neven die allebei begin mei jarig zijn. Zoals de actieve volgers van mijn reis afgelopen jaar op deze site en in de regionale pers wel weten heb ik op de 8e dag van mijn  fietstocht mijn jongere broer die in  Arhus woonde, dood in zijn bed aangetroffen. Ik wilde dan ook dit jaar op hun eerste verjaardag zonder hun vader hier aanwezig zijn zeker ook omdat 18 en 21 worden bijzondere leeftijden zijn. Toen ik dit plan opvatte realiseerde ik me niet dat het ook voor me zelf goed was om de tocht naar Arhus op deze manier nog een keer over te doen maar nu met het besef dat mijn broer er echt niet meer is.

Dinsdag 4 mei. Ik heb besloten om zo de tocht naar Denemarken zo rechtstreeks mogelijk te maken want ik wil eigen wel op zaterdag de 8e in Denemarken zijn want dan worden s,middags de verjaardagen gevierd. Dat wordt aanpoten dus want ik ben al later vertrokken omdat ik twee dagen feest gevierd heb vanwegen het kampioenschap van Twente. Het zit niet mee want er staat een stevige NO wind dus pal tegen en de drank is nog niet helemaal uit mijn lijf verdwenen. Via Hengevelde, Delden, Agelo langs het kanaal Almelo-Nordhorn, Ootmarsum naar de grens bij Lage gefietst. Daarna  Duitsland in en tot Wertle gefietst waar ik na een tocht van 135 kilometer tegen de wind in een camping vond. Bekaf mijn tentje opgezet en een pasta maaltijd gemaakt en om 20.00 uur twee minuten stil gezeten vanwege de doden herdenking dit gaf me wel een dubbel gevoel omdat mijn broer in mijn gevoel de overhand had. Daarna vroeg naar bed want daar was ik wel aan toe.

Woensdag 5 mei. Bevrijdingsdag.   

Vanmorgen toen ik opstond regende het. Een oud vertrouwd gevoel dat ik nog goed ken van mijn vorige fietstocht. Het opbreken van de tent en het inpakken van mijn babage ging me dit keer gemakkelijker af. Na een uur fietsen begon het wat op te klaren en brak af en toe de zon door. Het is koud en de Noordooster doet zijn best om me het zo lastig mogelijk te maken. Gelukkig is het de rest van de dag droog en op de kou kun je je kleden. De tocht is prachtig langs veel kleine weggetjes, door veengebieden waar de turf nog gestoken wordt. bekende geuren die ik nog van het noorden van Schotland en Ierland ken. Ook hiet wordt nog hier en daar op turf gestookt. Verder is het goed te zien dat het al een paar dagen wat warmer is geweest want alles ziet er fris groen uit en overal bloeien de paarden en de pinksterbloemen in de wei. Dat maakt voor mij het geworstel tegen de wind in toch wel wat aangenamer. In elk geval ben ik weer een goed eind opgeschoten. Ik zit nu op een camping in Hipsted met zo,n 145 km achter de kiezen. De camping is een wat verwaarloosde boel met hier en daar half ingestorte onderkomens. Vorig jaar heb ik hier ook opdezelfde plek gestaan dus ik wist wat me te wachten stond. Het is trouwens aan de natuur wel te merken dat ik noordelijker kom want in de loop van de dag was de verandering duidelijk te zien. Het is dan ook koud en de verwachting is dat het vannacht licht gaat vriezen. gelukkig heb ik goede slaapspullen zodat ik niet zo gauw van de kpou wakker zal worden.

Donderdag 6 mei.

Brrr koud. Tijdens het opstaan rond het vriespunt en het was vandaag niet warmer dan een graad of 6/7 met nog steeds een stevige NO wind tegen. Gelukkig heb ik goed geslapen maar ik kan aan mijn benen wel voelen dat ik zo,n 130 km stevig doorgefietst heb. Ook spelen mijn billen dit keer behoorlijk op, het zal wel aan mijn nieuwe zadel liggen want normaal heb ik daar nooit last van. Ik ben vandaag het Kielerkanaal overgestoken en sta nu op een grasveld bij een jachthaven aan het riviertje de Eider. Dit riviertje was voordat het kanaal gegraven werd een belangrijke scheepvaart verbinding tussen de Noord en Oostzee.  Er zijn hier weinig voorzieningen. Dus geen warme douche vandaag. Ik spoel het zweet dus maar af met koud water boven een klein wasbakje in de toilet. Als ik mijn tent aan het opbouwen ben begint het te regenen en waait nog steeds stevig soms tegen het stormachtige aan. Het is afzien, gelukkig kan ik in het naast het grasveld gelegen hotel nog genieten van de resten van een snitsel buffet en me wat opwarmen. Het eten was aan de lauwe kant want het vuur onder de schalen was al een tijdje uit gezien de temperatuur van het eten. Maar ja als je honger en koud bent is alles prima te eten. Daarna meteen door naar mijn bed. Ondanks dat de wind behoorlijk te keer gaat ben ik al snel in slaap gevallen.

vrijdag 7 mei.

Ik wordt vroeg wakker van de regen en de wind die aan mijn tent rukt. Het is een uur of 6. ik besluit om op te staan. Als ik gegeten heb en klaar ben om te vertrekken  begint het nog wat harder te regenen en te waaien. Op deze manier kom ik nooit zaterdag in Arhus aan want de wind blijft volgend de verwachtingen nog wel even NO.  Ik besluit om langs het Kielerkanaal naar Rendsburg te fietsen en daar de trein naar Flensburg te pakken. In de stromende regen fiets ik naar Rendsburg vlak bij het station merk ik dat mijn voorband lek is en langzaam leeg loopt. Ik haal net het station. Ik ben blij dat ik er ben want alles doet me zeer vooral mijn billen. Wat de band betreft zie ik straks wel eerst maar eens een kaartje kopen. De vrouw achter het loket is me heel behulpzaam en zegt dat ik geluk heb want de trein heeft vertraging. Ze belt nog even snel om te vragen of ik het nog kan redden en verwijst me naar spoor 1. Opschieten dus. Als ik op het perron aan kom komt er net een trein binnen. Ik vraag nog voor de zekerheid of het de trein naar Flensburg en krijg daarop een bevestigend antwoord van een vrouw met DSB op haar jasje. Ze helpt me samen met enkele andere reiziger de trein in. gelukkig past het net allemaal door de deur en met wat gewrik en geduw ben ik binnen. Als de conducteur mijn kaartje controleerd kijkt hij me verbaasd aan en zegt de trein gaat naar Neumunster. Ik leg hem de situatie uit en hij verteld me dat ik het beste mee kan rijden tot Neumunster en dat de trein vandaar weer naar Flensburg gaat. Het geeft mij gelukkig de gelegenheid om op mijn gemak mijn band te plakken wat nogal wat verbaasde blikken oplevert als we in Neumunster aankomen en ik nog rustig aan mijn fiets aan het werk ben. Na zo,n kleine 2 uur treinen kom ik dan eindelijk om 12.00 uur in Flensburg aan en kan ik weer op de fiets stappen. De regen is inmiddels overgegaan in motregen en de wind is gelukkig iets afgenomen van stormachtig naar hard. Mijn kont doet zeer en inmiddels is het behoorlijk heuvelachtig geworden.Tegen de wind in en bultje op bultje af met af en toe van gemene kuitenbijters was het behoorlijk afzien. Zo,n 11 km voor Kolding stond op mijn kaart een camping aangegeven. Toen ik daaraan kwam zag het er inderdaad uit als een camping, net gemaaide grasvelden maar verder niemand te zien. Inmiddels was de motregen weer overgegaan in regen en moest ik mijn toch al natte tent weer opbouwen. Gelukkig had ik mijn binnen tent droog kunnen inpakken en kon ik de zaak redelijk drooghouden want vochtig is nog niet nat gelukkig. Nadat ik mijn tent had staan zag ik dat er een auto bij het huis stond. Dus me maar even melden bleek de camping al vijf jaar gesloten te zijn. Gelukkig mocht ik blijven staan en had toevallig haar man vandaag de oude wasruimte wat opgeruimd en schoongemaakt. het water bleek het nog te doen alleen was er geen warm water. Dus vandaag weer geen warme douche maar ook het koude water went wel. Snel wat te eten gemaakt en daarna in mijn vochtige slaapzak gedoken en snel in geslapen.

Zaterdag 8 mei.

Als ik om zes uur wakker wordt stroomt het van de regen en is het nog steeds behoorlijk koud. Van hier uit is het nog zo,n 80 km naar Arhus. Ik besluit de 30 km naar Veilje te fietsen en daar de trein te nemen om zo toch nog op tijd aan te komen. Ik breek alles doornat op vanavond slaap ik weer onder een dak en kan ik alles drogen. Om kwart over toen kom ik in Veilje aan en kan net de trein halen. Om kwart over twaalf sta ik op het station in Arhus net op tijd voor het vieren van de verjaardagen. Ik hoop dat het op de trug weg wat makkelijker gaat want deze rit was echt afzien. 

De terug weg.

Dinsdag 11 mei. Om een uur of tien vertrek ik uit Arhus. Het is prachtig weer, staal blauwe lucht en een liht nioordwestelijk windje in schuin achter. Wat een verschil met de heen weg. Ik besluit dan ook er maar een lange dag van te maken en te kijken of ik het zuiden van Denemarken kan halen. Voor het eerste deel tot aan Vejle heb ik niet echt een kaart. Wel een minuscul kaartje waar ik met leesbril zelf moeite heb om het te kunnen ontcijferen. Ik besluit dan ook zoveel mogelijk de borden te volgen soms over de grote weg en dan weer een deel via route 5, een fietsroute die langs de oost kust van Jutland loopt. Via mailling, Odder, Horsens en Hedestad fiets ik naar Vejle. Ondanks dat het mooi weer is, is het koud dus stevig door trappen. Van Vejle fiets ik naar het zuiden. Vlak boven Abera fiets ik naar de kust waar een paar campings aan het water liggen. Om een uur of half acht vindt ik een camping aan het Gennerfjord een mooie plek aan het water. Een luxe plekje met een mooie verwarmde keuken, verwarmde douche en wc. Niet gek bij een temparatuur rond het vriespunt. in Arhus heb ik een paar kaarsen gekocht die nu goed van pas komen en de temparatuur in de tent net dragelijk maken. Tegen tienen voordat ik in mijn slaapzak kruip loop ik nog een stuk langs het strand. Ik ken de omgeving hier goed en heb in het fjord vaak met de Tukker voor anker gelegen. het was altijd een mooie plek om op de laatste avond een groot kampvuur op het strand te maken. Als ik zo langs het strand loop komen die nostaligische gevoelens weer bovden drijven. Daarna weer terug naar de tent en gauw in mijn slaapzak gekropen want daar was ik wel aan toe na een tocht van 152 km.

Woensdag 12 mei. Om 6.15 uur wordt ik wakker het regent en het waait een bekend geluid dus. Ik sta op en ben blij met de luxe op de camping. Lekker warm douchen. Daarna mijn spullen zo droog mogelijk ingepakt iets wat inmiddels routine geworden is. Om 8.45 zit ik weer op de fiets en neem prompt de verkeerde weg die 5 kilometer verder doodloopt op de kust. Weer terug gefietst heuveltje op heuveltje af en nu wel in de goede richting. Via Abera fiets ik naar de Deens-Duitse grens bij Flensburg daar verlaat ik de grote weg en fiets via allerlei kleine weggetjes naar het Kielerkanaal. Het blijft ondertussen vrolijk doorregenen maar de wind die ik vol in de rug had is inmiddels wat afgenomen. s,Middags gaat de regen over in motregen. Onderweg krijg ik een telefoontje van Marian met de mededeling dat de vroegere vice voorzitter van de Tukker is overleden, iemand waar ik veel mee heb samengewerkt en ook prive wel mee omging. De crematie is vrijdag. met Marianne spreek ik af dat ik zover mogelijk door fiets en dat zij mij dan donderdagavond oppikt. Ik zal proberen Brake aan de Weser te halen zodat zij niet met allelei veerpontjes hoeft over te steken ik fiets dan ook zover mogelijk door. Op de kaart staan echter geen campings. Na ruim 160 km  fietsen en 20 km ten noorden van Itzenoe loopt er een paadje langs een klein beekje. Als ik dit in fiets kom ik bij een klein meertje, er staat een ouden caravan en er ligt een bootje met vismateriaal. In het meertje zwemt een paartje ganzen met jongen en wat eenden. Ik wordt dan ook verwelkomt met veel kabaal want wat moet die rare indringer met zijn fiets en tentje op die plek. Nou gewoon een nachtje kamperen. ik zet eerst mijn buitentent op die nog drijfnat is. Gelukkig is het inmiddels wat droog geworden. Met een dweiltjes droog ik zo goed mogelijk het grondzeil en hang de binnentent, die gelukkig droog is, er in. Als ik alles heb staan kook ik mijn potje pasta, bak wat groente en roer daar wat saus en een blikje tonijn doorheen. Na het eten was ik in het meertje het ergste zweet van mijn lijf en duik mijn slaapzak in. het is altijd weer even wennen de eerste nacht kamperen in het wild. Ik wordt dan ook regelmatig wakker van opvliegende eenden en voor mij vreemde geluiden. Gelukkig val ik steeds weer snel in slaap en heb ondanks alles nog een redelijke nachtrust.

Donderdag 13 mei. Om half zes wordt ik wakker, was me en breek op. het regent voor de verandering. na het eten en opnieuw een bad in het meertje (koud hoor) breek ik op en pak alles nat in. Vannacht ben ik weer thuis en dan kan ik alles weer drogen. Om een uur of zeven zit ik weer op de fiets. Vis Itzenoe fiets ik naar Gluckstad en steek daar de Elbe over. Het is hemelvaartsdag. Overal kom ik hele groepen mensen tegen met bolderkarren vol met eten en vooral drank. Het lijkt me geen weer voor een picknick want het regent en het koud. Maar ja de traditie wil ook wat. Het is wel oppassen want in de loop van de dag krijgt de drank zo hier en daar behoorlijk vat op de mensen en het aantal kapotte flessen op de weg neemt toe. Gelukkig bereik ik zonder lekke band de Weser en steek over naar Brake. In een klein restaurantje wacht ik op Marianne die me daar oppikt. De volgende ochtend als ik mijn fiets uit de schuur haal staat mijn achterband leeg toch nog een stukje glas.