Het is inmiddels 23.00 uur en ik zit nu wat ongemakkelijk in mijn tentje dit stukje te typen. Het is voor de tweede dag prachtig weer. Vannmorgen zijn we om 09.30 uur uit Noord Sleen vertrokkken. De campingbaas en zijn vrouw zwaaiden ons uit en we moesten voor het vertrek nog op de foto. Daarna zijn we in noordoostelijke richting door Drente en Groningen gefietst. Bij Nieuweschans zijn we de grens over gestoken. Het is opvallend hoe groot het verschil tussen Nederland en Duitsland is in de aanpak van duurzame energie. We zijn dwars door de dun bevolkte en voormalige Drentse veengebieden gefietst en door het Oost-Groningse land. vlakke en winderige gebieden en plek genoeg voor wat windmolens. We hebben er echter geen gezien. Inmiddels zijn we gearriveerd aan de Duitse waddenkust bij de plaatst Norden na een fietstocht van ruim 140 kilometer. We zijn hier al  honderden windmolens tegen gekomen. Wat dat betreft is er voor Nederland nog wel wat in te halen zeker in de gebieden waar we door heen gefietst zijn.

Tot nu toe gaat onze reis voor spoedig ondanks de af en toe stevige tegenwind. Vandaag was het een lange dag en we hebben zo'n  10 uur de fiets gezeten. Van af de grens tot aan hier kwamen we echter  geen mogelijkheid tegen om de tent neer te zetten er zat  dus niets anders op dan maar door te fietsen tot aan de eerste camping. Het was  op laatst wel wat afzien. De camping waar we nu staan is nogal een massaal gebeuren. Om me heen  begint het orkest van snurkende dronken mannen  los te barsten. Het geluid van krekels en kwakende kikkers is hier niets bij. Ik ga dus maar gauw mijn slaapzak in voordat het nog erger wordt.

Dinsdag 30 juni. Vanmorgen heb ik geprobeerd om een stukje te schrijven over de dag van gisteren. Mislukt! Op het moment dat ik met de laatste zin bezig was verviel de verbinding. Weg stuk. Dus nu nogmaals proberen. We zitten nu in Hipstedt. Dat is een klein gehucht tussen de Weser en de Elbe. Inmiddels heb ik zo'n 480 km op de teller van mijn fiets staan. Gisteren hebben we een prachtige dag gefietst langs het Wad. De ene keer binnendijks en het andere moment buitendijks. Vooral buitendijks was het geweldig fietsen. Het was laag water en dat op zich is al een geweldig gezicht met al die geultjes en het steeds veranderende licht. We hadden een mooi uitzicht op de Duitse Waddeneilanden. Ik ken het eigenlijk alleen maar van de zeekant als ik met Zeilschip de Tukker op weg was naar Denemarken. Het laatste stuk naar Damgast fietsen we langs de Jadebussum. Bij Wilhelmstadt was het een en al olieterminal. Wel was het opvallend dat er zo weinig olietankers gelost werden. In dit stuk bleek er geen camping te zijn en wild kamperen in dit gebied was ook geen optie. Dus uiteindelijk hadden we 125 km op de teller staan voordat we in Damgast op een enorme camping terecht konden.

Vanmorgen ben ik om zeven uur opgestaan en heb ik lekker rustig alles ingepakt. Het is nog steeds prachtig weer en nu nog volledig windstil. Om  kwart over tien zijn we uiteindelijk vertrokken. Eerst langs de onderkant van de Jadebussem  naar Varel gefietst waar we boodschappen gedaan hebben. Daarna verder naar Brake. De fiets van Martin kreeg het steeds moeilijker. Dus in Brake maar een fietsenmaker opgezocht. Hier  bleek dat zijn ketting en achtercasette versleten waren. Tijdens de reparatie kwam ook nog aan het licht dat er een aantal spaken op knappen stonden. Daar waren we gelukkig op tijd bij want anders was hij vermoedelijk door zijn achterwiel gezakt. Met de Weserveere zijn we de rivier de Weser overgestoken. Het Friese vlakke land is nu verleden tijd. Heel langzamerhand werd het steeds glooiender. Mooi om aan te wennen want ik zal het nog wel voor mijn kiezen krijgen wat hellingen betreft. Vandaag was het bloedheet en de winige wind die er stond draaide langzamerhand naar het noordwesten. Die hadden we voor het grootste deel schuin achter wat het fietsen een stuk aangenamer maakt.  Gisteren ben ik door een bruggetje gezakt dat diende om de schapen langs de dijk tegen te houden. Gelukkig bleef ik aan mijn door Goossens gesponsorde fietsbroekje haken waardoor mijn enkel net niet knel kwam te zitten. Ik fiets nu wel met een stevige kras op mijn bil iets wat niet al te prettig is.Inmiddels begin ik ook mijn gat behoorlijk te voelen.

1 juli Brunsbutel. Op dit momemt staan we op een klein campinkje aan de Elbe aan het begin van het Nord Ost See kanaal. Gisteren was er een probleem met de fiets van Martin. Vandaag was het mijn rechterbil. Een probleem aan een fiets is toch wel wat makkelijker te verhelpen. Vandaag heb ik een schuurplek aan mijn bil in het verband gezet met wat ontsmettingszalf er op. Wel pijnlijk fietsen maar ook dat went wel. Vandaag zijn we de Elbe overgestoken bij Gluckstadt. Nu kunnen we naar het noorden en ligt de grens van Denemarken op een afstand van zo'n anderhalve dag fietsen. Vandaag zijn we redelijk opgeschoten, een kleine 100 km over heerlijk rustige landwegen. Het eerste stuk was heuveltje op heuveltje af. Later kwamen we dichter bij de Elbe en werd het vlakker. Tot nu toe is het nog steeds prachtig weer. Afgelopen nacht hebben we de eerste regen gehad en vandaag een paar druppels en vooral in de verte dreigende wolken. Nu zitten we aan de koffie bij een ondergaande zon. Het wordt ook wat kouder en over een uurtje is tijd om naar bed te gaan. Trouwens de eerste 500 kilometer zitter ruimschoots op. 

Vrijdag 3 juli.  Vol goede moed begin ik weer opnieuw te schrijven. Het is me al een paar keer gebeurd dat de verbinding wegviel en daarmee alle tekst. Gisteren zijn we vroeg opgestaan en om half negen vertrokken. De camping waar we stonden was niet om naar huis te schrijven. Er was nog een piepklein stukje over waar we onze tentjes kwijt konden. Ook nu weer prachtig weer en weinig wind. Het eerste stuk voer langs de Elbe naar het Wad. Op de Elbe was er opvallend weinig scheepvaart zoals me gisteren ook al opviel toen we van Gluckstadt naar Brunsbutel fietsten. Tijdens mijn tochten met zeilschip De Tukker was het altijd een stuk drukker.  Er zal vast een relatie met de crisis zijn. Na de Elbe hebben we het grootste deel van de dag binnen en buiten langs de waddendijk gefietst. Prachtige vergezichten en de geuren van rijpende tarwe vermengd met zilte zeelucht. Aan het einde van de dag zijn we vlak voor de Noord Duitse stad Hussum op een rustige camping aangeland. Nog 80 km en dan verlaten we Duitsland.

Zaterdag 4 juli. Vroeg opgestaan en vroeg vertrokken. Het ritme van reizen per fiets begint te komen. Ook vandaag was het weer bloedheet. Het bijzondere was dat de wind vanmorgen eerst noordoost was en in de loop van de dag bijna 360 graden gedraaid is. We hebben dus tegen- en zijwind en wind mee gehad. Vooral dat laatste was zeer aangenaam! Bijna 30 km per uur haalden we langs het Wad. Helaas was na een korte pauze was de wind alweer gedraaid. Vanmidddag om een uur of vier zijn we de Deense grens gepasseerd en staan we nu bij het Deense dorpje Ballum op een camping. Inmiddels hebben we er al zo'n 800 kilometer opzitten. Nog even en de eerste deelnemer aan de prijsvraag maakt geen kans meer! Maar niet getreurd: tot 15 augustus is er een mogelijlkheid tot herkansing. Meedoen dus!