Vanavond om acht uur zijn we aangekomen op een camping in de buurt van Norresnede. Dit ligt ongeveer midden in Jutland, iets ten zuiden van het merengebied tussen Silkeborg en Skanderborg. Dit gebied staat bekend als een druk vakantiegebied. Gelukkig is het nu nog redelijk rustig: we staan met nog één ander tentje op een veld. Het was vandaag een geweldige fietsdag. Vanmorgen was het niet al te warm. Een groot deel van de dag hadden we een lekkere bries van achter. Het schoot lekker op: de kilometerteller stond op 148! 

Vanmorgen zijn we begonnen in Ballum zo´n 25 kilometer over de grens met Duitsland. Vrijwel meteen hebben we de kust verlaten en zijn we eerst in noordelijke richting via kleine wegen  naar Skearbaek gefietst. In Skearbeack hebben we een afslag gemist en dat kwam ons op een omweg van een kilometer of tien te staan. Maar ja, op deze afstanden maakt het allemaal niet zoveel uit. Via allerlei kleine weggetjes kwamen we weer om de goede weg. Vlak voor Tobol kwamen we op de grote weg uit. Omdat het gladde asfalt ons wel beviel en we de wind schuin achter hadden hebben we deze weg ongeveer 25 kilometer gevolgd. Op dat moment begon het voor Deense begrippen druk te worden en hebben we de kleine wegen weer opgezocht. In het zuiden van Jutland is het wel lekker fietsen. Het is een redelijk vlak gebied. Vroeger was het een groot moerasachtig gebied waar de Denen en de Duitsers veel om gevochten hebben. Rond 1920 is er in het zuiden van Denemarken en het Noorden van Duitsland een volksstemming geweest en sindsdien ligt de grens vast. Wat opvalt is dat Jutland voor onze begrippen een dun bevolkt landbouw gebied is. 

Bij het verlaten van Zuid-Jutland werd het allemaal wat heuvelachtiger. Een heleboel  Needse bergen acheter elkaar. Bij Hejnsvig zijn we meer in noordoostelijke richting gaan fietsen. In Billund hebben we ons zelf verwend door op een terras te eten. Daarna zijn we onder Give door naar de plek waar we nu zitten gefietst. De laatste dertig kilometer werd het steeds heuvelachtiger en er zaten een paar korte, gemene klimmetjes in. Tijdens het tent opzetten betrok de lucht steeds meer en leek het te gaan regenen. Gelukkig bleef het bij een paar druppels maar het is wel duidelijk dat er ander weer opkomst is. Wat wil je dan ook na acht zomerse, hete dagen.

Morgenochtend neem ik afscheid van Martin. Martin gaat hier de omgeving nog wat verkennen en fietst dan weer terug naar Nederland. Ik fiets morgen naar mijn broer Joop in Arhus. Daar neem ik in  elk geval een dag en misschien wel twee dagen rust om dan via Grena de oversteek naar de Zweedse plaats Varberg te maken zo´n 100 kilometer onder Gotenborg. Het zal wel even wennen zijn om alleen mijn weg te vervolgen.