|
Morgen stap ik weer op de fiets. De bedoeling is dat ik naar Grena fiets zo'n 70 kilometer van Arhus, waar ik nu nog ben. Vandaar ga ik maandag om 13.00 uur met de verboot naar Varberg in Zweden. De afgelopen periode was wel één van de meest bijzondere in mijn leven. Van te voren kun je dit ook niet verzinnen. Af en toe komt het mij nog steeds onwerkelijk voor alsof het allemaal niet heeft plaatsgevonden. Toen ik hier zondag aan kwam en mijn broer dood in bed aantrof, stond de wereld even stil en even later op z'n kop. Ambulances, politie, proberen familie te vinden, contacten met Nederland, ondervraagd worden, verklaring afleggen etc. Er was geen tijd om bij mijn zelf stil te staan. En dan na een uur of twee stilte iedereen weg en mijn broer mee genomen naar het ziekenhuis voor nader onderzoek. Het is een raar circus als een jong iemand, 56 was hij, alleen woont en in zijn huis dood wordt aangetroffen. Een misdaad moet worden uitgesloten - dat is vanzelfsprekend - maar het is vreemd te worden buitengesloten. Ik mocht niet meer op zijn kamer bij hem komen en stond maar buiten, half verdoofd, te wachten wat komen zou. Gelukkig was Joop rustig in zijn slaap overleden en lag hij er heel vredig bij zodat het al gauw duidelijk was dat het een natuurlijke dood was. Nadat iedereen weg was en Joop was meegenomen, bleef ik alleen achter. Gelukkig staat het huis van Joop een paar km buiten Arhus in een prachtige omgeving. Om het huis is een grote tuin en een groot grasveld waar ik mijn tent kon opzetten. Het eerste wat dan ook in mij op kwam was ´een eigen plek maken`. Ik had geen zin om in zijn huis te gaan zitten. Nadat ik mijn tent had staan en had ingericht, ben ik het huis van Joop op gaan ruimen zodat dat wat leefbaar werd. Joop woonde al jaren alleen en was nu eenmaal geen ster in het huishouden. Niet zolang nadat ik hiermee klaar was en wat orde in de chaos geschapen had kwamen Marianne en mijn zuster binnen. Gelukkig kon ik toen eindelijk mijn verhaal kwijt. De dagen daarna hebben we samen met de moeder van Joops kinderen veel geregeld, gepraat, zijn twee zoons opgevangen en samen het afscheid van Joop vorm gegeven. Een paar hele waardevolle dagen waarin we veel verdriet hebben gedeeld, herinneringen opgehaald en gelukkig ook hebben gelachen. Donderdag aan het einde van de middag druppelde langzamerhand mijn hele familie binnen, mijn ouders, zussen, zwagers, mijn twee dochters en alle neven en nichten. De tuin van Joop nam steeds meer de vorm van een camping aan waarin uiteindelijk zeven tenten stonden. Het is wel een heel tegengesteld gevoel dat mijn ouders van 91 en 89 hun zoon nog moeten verliezen. Zelf weet ik wat het is om een kind te moeteen laten gaan. Dit is voor mij één van de reden dat ik deze fietstocht maak en o.a. voor KIKA fiets. Donderdagavond hebben we samen toegeleefd naar het definitieve afscheid van Joop de volgende dag. Het afscheid was een mooie en persoonlijke gebeurtenis waarin weer duidelijk werd dat Joop voor zijn omgeving een hele grote betekenis heeft gehad. Joop was innitiatiefnemer, directeur en clown van het jeugdcircus Tvears hier in Gellerup in Arhus. Gellerup is een wijk in Arhus waar veel problemen zijn. Circus was voor Joop dan ook een middel om de jongeren uit deze wijk een mogelijkheid te bieden zich uit hun soms uitzichtloze situatie te werken. Joop werkte bijna dag en nacht. Hij leefde voornamelijk voor zijn circus en zijn twee zoons. In alle reacties die ik de afgelopen week gekregen heb, is mij duidelijk geworden dat hij niet alleen een vader voor zijn zoons was maar ook een vader figuur voor veel jongeren uit Gellerup. Heel bijzonder te ervaren welke betekenis hij had en hoe gewaardeerd werd. Ondanks al het verdriet en gemis kijk ik met veel plezier terug op deze dag. Morgen vertrek ik. Het zal niet makkelijk zijn maar ik heb er het volste vertrouwen in dat ik op een goede manier de reis afmaak.
|
