| 16 juli - Lekker rustige dag |
|
|
|
|
Vandaag heb ik eens lekker rustig aangedaan en ben vanmorgen dan ook pas om half tien vertrokken na een enigzins onrustige nacht. Ik stond op een klein en een beetje vervallen campinkje met een klein grasveld voor passanten. Nadat ik mijn tent in de regen had neergezet kwamen er steeds meer mensen. Naast mijn stonden aan de ene kant een stelletje motormuizen op Harley's en aan de de andere kant een Zweeds stelletje. Of de twee vrouwen nu afgesproken hadden wie er het meeste lawaai kon maken weet ik niet maar het ging er heftig in stereo aan toe. Hoe lang het geduurd heeft weet ik niet want ik was redelijk leeg en heb de eindstrijd niet meer afgewacht. Desondanks ben ik vlot in slaap gevallen.
Van Hamburgsund heb ik de kustroute genomen naar Fjàllbacka. Ook een klein toeristisch havenstadje. Leuker dan Hamburgsund, wat ouder en een grotere natuurlijke haven. Om in het centrum van het stadje te komen moest ik eerst een steile helling af van ca. 13% en, nadat ik in het centrum geweest was, er ook weer tegen op. Gerlukkig werd ik door diverse touristen aangemoedigd en dat scheelt een slok op een borrel. Daarna ben ik verder richting Grebbestad gefietst. Onderweg kwam ik een kleine rustige camping tegen. Eerst daar even mijn waterflessen gevuld. Het was inmiddels warm en dorstig weer na een koude natte ochtend. En toen ben ik weer doorgefietst. Ik had nog zo´n twintig kilometer willen fietsen. Morgen hoef ik nog maar zo´n vijftig kilometer naar Stròmstad. vanuit Strómstad gaat er een veerboot naar Sandefjord in Noorwegen. dat is zo´n drie uur varen. Ik snij daar mee ongeveer 180 kilometer, niet bijster interessante route, af. Ook ontloop ik zo een bijna onbegaanbaar bospad bij Moss en een steil mountainbikeachtig stuk van 10 kilometer bij Frederikstad. Ook haal ik zo de verloren fietsdagen in die ik door de dood van mijn broer niet kon maken. Inmiddels heb ik er bijna 1500 kilometer opzitten. De eerste deelnemer van de prijsvraag is dus bij deze afgevallen. Je kunt het natuurlijk nog een keer proberen want de deelname staat open tot 15 augustus onder het olympische motto ´het gaat om het deelnemen en niet om te winnen´. Ik loop er, of lievers gezegd ik fiets er, trouwens aan te denken om met de winnaar samen met Marianne uit eten te gaan bij Frankies bistro. Dat kan natuurlijk gesponsord worden! |







Nadat ik Lysekil uit vertrokken was, heb ik voor de gemakkelijke weg gekozen: dertig kilometer via de grote weg . Ik had ook een
Toen ik een paar kilometer verder was dacht ik ´waar ben ik toch mee bezig. Laat ik zo een rustig plekje schieten.' Dus ik weer terug en daar mijn tentje neergezet. Was wel een overwinning op me zelf want ik heb de neiging om steeds maar door te gaan. Nu zit ik lekker te typen en te genieten in het zonnetje en anders was het zweten geblazen. Ik was dan waarschijnlijk ook weer op zo´n drukke camping aan de kust terecht gekomen.






